صفحه درخواستی شما موجود نمی باشد

محور منظومۀ فکری نیما یوشیج «انسان» و «رنجِ او» ست. در شعر‌هایی همچون «آی آدم‌ها»، «مهتاب»، «داروگ»، «کار شب‌پا» و برخی از آثار دیگر، انسان و دغدغه‌های «زنده ماندن» به چشم می‌آید. او در شعر «کار شب‌پا» چهرۀ عریان فقر را به تصویر می‌کشد: «مانده آتش خاموش/ بچه‌ها بی‌حرکت با تنِ یخ .../ هر دو تا، دست به هم خوابیده/ برده‌شان خواب ابد لیک از هوش.»