ظرفیت‌های بومی عشایر فارس هنوز به درآمد پایدار نرسیده است؛ شیما امیری قشقایی، فعال حوزه فرهنگ و گردشگری جامعه‌بنیاد، راه عبور از این وضعیت را در مشارکت واقعی عشایر، تقویت توانمندی‌های محلی و ایجاد زنجیره ارزش می‌داند؛ نه حمایت‌های کوتاه‌مدت و مقطعی.
پریوش نظریه در تازه‌ترین برنامهٔ «فیلم‌خانه» سوینا، فیلم سینمایی «نفس عمیق» ساختهٔ پرویز شهبازی را برای مخاطبان نابینا توضیح‌دار کرده است. این نسخه پنجشنبه ۱۶ مهرماه منتشر می‌شود.
بخش ویژهٔ «قصهٔ ایران» در نوزدهمین دورهٔ جایزهٔ ادبی جلال آل‌احمد با هدف گردآوری روایت‌های داستانی و مستند از تجربه‌های انسانی، اجتماعی و فرهنگی جنگ و دفاع برگزار می‌شود؛ این بخش موضوعاتی همچون زندگی خانواده‌ها و کودکان در روز‌های بحران، وطن و هویت ملی، روایت قهرمانان گمنام از پزشکان و امدادگران تا معلمان و خبرنگاران، تأثیر جنگ بر شهر و شهروندان و همچنین مفاهیمی، چون عشق، دوستی، ایمان، امید و آینده‌نگری را دنبال می‌کند. علاقه‌مندان تا ۳۰ آبان برای ارسال آثار خود فرصت دارند.
نمایش «بی‌نام» به نویسندگی و کارگردانی محمد کرمی این روزها در تماشاخانه هیلاج روی صحنه است. این اثر به مفاهیمی چون انسان، رنج، آزادی و معنویت می‌پردازد. بخشی از درآمد بلیت‌فروشی نمایش نیز به آزادی زندانیان جرایم غیرعمد اختصاص دارد. اجرای «بی‌نام» تا ۲۴ مهر ادامه خواهد داشت.
نسخه جدید سامانه «پست کتاب» از ۱۳ مهرماه فعالیت خود را آغاز می‌کند. این سامانه با هدف تسهیل ارسال کتاب و کاهش هزینه‌ها، امکان استفاده از ظرفیت‌های مختلف لجستیکی و انتخاب خدمات بر اساس قیمت را فراهم کرده است.
۲۰ میلیارد ریال از کمک نیکوکاران برای تکمیل مرمت یکی از ترک‌های گنبد مسجد شیخ لطف‌الله اصفهان اختصاص یافته است؛ عملیاتی که پس از جداسازی کاشی‌های این بخش در سال گذشته، اکنون به مرحله نصب قطعات مرمت‌شده رسیده است.
قفسه‌ها هنوز سر جای خود هستند، اما کتابخانه‌های عمومی تغییر کرده‌اند؛ نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور امیدوار است نخستین پلتفرم امانت کتاب الکترونیک کشور تا هفتهٔ کتاب راه‌اندازی شود. مدیر این نهاد همچنین از بازطراحی ۷۰ هزار مترمربع از کتابخانه‌های عمومی در دو سال گذشته خبر داده است.
زن‌ها گاهی پیش از آن‌که بدنشان پیر شود، در ذهن خود پیر می‌شوند؛ جایی که عرف برای هر دهه از زندگی‌شان فهرستی از باید و نبایدها نوشته است. از سنی به بعد چه بپوشند، چه بخواهند، چه کاری را شروع کنند و حتی چه رؤیایی را دیگر دنبال نکنند. اما سن، واقعاً تا کجا می‌تواند مرز زندگی یک زن باشد؟
نیوشا امیری از کودکی میان خانواده و جامعه در رفت‌وآمد بوده است؛ دختری شنوا و بینا که زبان اشاره را زبان اول خود می‌داند و بارها برای ارتباط والدین ناشنوایش با جهان بیرون نقش واسطه را بر عهده گرفته است. او سال‌ها بعد، همین تجربه را به دغدغه‌ای اجتماعی تبدیل کرد؛ از آموزش زبان اشاره و دسترس‌پذیری خدمات درمانی و اضطراری تا حق انتخاب و استقلال افراد ناشنوا. امیری از مسئولیت‌هایی که زودتر از موعد پذیرفت و مسیری گفت که او را از یک «واسطهٔ خانوادگی» به کنشگری برای دسترس‌پذیری امکانات برای افراد دارای معلولیت رساند.
دکتر داود اسپرهم؛ پژوهشگر ادبیات عرفانی و استاد دانشگاه علامه طباطبائی معتقد است انسان زمانی می‌تواند از مرزهای «من» عبور کند که بتواند دیگری را نیز به‌عنوان بخشی از حقیقت انسانی ببیند؛ مسیری که از مهرورزی آغاز می‌شود و به نیکی‌کردن و فرارفتن از خود می‌رسد.