در منظومهٔ «آخرین پرندهٔ آزاد»؛ سرودۀ اسدالله شعبانی داستان گروهی از پرندگان را میخوانید که بهسبب دخالت انسان در طبیعت ناچار به کوچ اجباری میشوند؛ اما ایستادگیِ آخرین پرنده و امید به بازسازی زیستبوم پرسشی مهم را به ذهن میآورد؛ آیا طبیعت از نو متولد خواهد شد؟
نمایش «بازیگر سایهها» که حاصل بیش از سه سال فعالیت عملی با نوجوانان طیف اتیسم با عملکرد بالاست، سهشنبه ۱۷ شهریورماه ساعت ۱۸:۳۰ در سالن حافظ روی صحنه میرود؛ این اثر با بهرهگیری از تجربههای تئاتردرمانی، سایکودرام و متد اکتینگ شکل گرفته و علاقهمندان میتوانند برای تهیه بلیت به سایت فروش بلیت این اجرا مراجعه کنند.
آیا داستان میتواند کودک و نوجوان را از تماشای بحران به فکرکردن دربارهٔ آن وادارد؟ فرحناز عطاریان؛ نویسنده و مترجم معتقد است وقتی مفاهیمی، چون «فقر»، «مهاجرت» یا بحران «محیطِزیست» در قالب تجربهٔ انسانی روایت میشوند، بچهها میتوانند بهجای دریافت پیام مستقیم، دربارهٔ آن موقعیت بیندیشد، انتخاب کنند و دست به داوری بزنند. به باور او، همین تجربه میتواند نخستین قدم برای پرورش «تفکر انتقادی» و نزدیکشدن آنان به «کنشگری» باشد.
تابهحال فکر کردهاید اقیانوس میتواند محلی برای صید نامهها باشد؟ در کتاب «مردی که بطریهای اقیانوس را باز میکرد»، نوشتهٔ میشل کوئِواس با انسان مهربان و بخشندهای آشنا میشوید که چنین نامههایی را کشف میکند. او فرسنگها دورتر از هیاهوی شهر، در دل امواج خروشان، بطریهای سرگردان حاوی نامه را به مقصد میرساند تا گرهگشایِ زندگیِ آدمها باشد.
برای برخی از زنان، موفقیت از یک آرزوی درخشان و آرمان والا در ژرفای قلبشان آغاز میشود؛ سپس تمام موانع و محدودیتها با وجود این آرزو رنگ میبازند. در کتاب «زنان پیشرو»؛ به گردآوری الهام نظری و گلچهره سهراب و سحر سلیمانی زندگینامهٔ الهامبخش زنانی را میخوانید که تحولی بنیادین در عرصههای پزشکی، نجوم، روانشناسی، ادبیات کودک، کارآفرینی روستایی و... در ایران ایجاد کردهاند.
مهرانه دانشوران؛ مدیر «خانهٔ قصهٔ هوشنگ مرادی کرمانی» از فعالیتهای خودجوش اهالی این خانه در سال گذشته گفته است. او و همکارانش با ساماندهی فعالیتهای داوطلبانه توانستهاند این فضای فرهنگی نوپا را به محل شکوفایی استعدادهای کودکان تبدیل کنند. دانشوران معتقد است جلب رضایت و همراهی اهالی محله، برگزاری کارگاههای رایگان متنوع و کمک به سوادآموزی زنان افغان از مهمترین دستاوردهای خانهٔ قصه بوده است.
ادبیات کودک میتواند از مرز سرگرمی و آموزش فراتر برود و به تمرینی برای دیدن «دیگری» تبدیل شود؛ جایی که کودک، در خلال قصه، همدلی، مراقبت و مسئولیتپذیری را از مسیر تجربهٔ موقعیتهای انسانی میآموزد. طیبه شامانی؛ شاعر ادبیات کودک و نوجوان، معتقد است کتابی که زاویهٔ دید کودک را نسبت به جهان تغییر دهد، میتواند رفتار او با دیگران را نیز دگرگون کند.
دفتر شعر «مجموعهای از مهربانی» دعوتی است به زدودن غبار از ارزشهای دیگردوستانه. رودابه حمزهای در این اشعار از تمرین مهرورزی سخن گفته است و آن را از دریچهٔ درنگ در طبیعت بخشنده، مرور سنتهای بیتکلف گذشته و روایت رنجِ دیگری معنا میکند.
در ادامهٔ پروژهٔ «در جستوجوی امید»، نمایشگاه کتاب کودک و نوجوان با حضور ناشرانی چون افق، مهرسا، میلکان و طوطی، پنجشنبه ۲۹ مرداد از ساعت ۱۰ تا ۱۸ در مؤسسهٔ پژوهشی کودکان دنیا برگزار میشود.
پادکست «سرتوک» که در روزهای جنگ قصهگوی کودکان بود، ۲۴ مردادماه قصهگوها و مخاطبان کودک خود را در تالار هنر تهران گرد هم میآورد؛ در این برنامه، کودکان با دستسازههای خود از هنرمندانی قدردانی میکنند که در روزهای دشوار، قصهگویی را بهانهای برای امید و آرامش کردند. این دورهمی ساعت ۱۸ در تالار هنر برگزار میشود و حضور در آن رایگان است؛ علاقهمندان میتوانند در «تیوال» نامنویسی کنند.