پیادهروی عشق در خیابانهای دیربورن؛ وقتی اربعین به آمریکا میرسد/عکس
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خیر ایران، صبح یکشنبه گذشته در شهر «دیربورن میشیگان»، خیابانها رنگ دیگری گرفته بود. نم نم باران نمیتوانست جلوی موج جمعیتی را بگیرد که از هر سو به سمت «مرکز اسلامی کربلا» سرازیر میشدند. سیویکمین سالی بود که این شهر آمریکایی میزبان یکی از باشکوهترین آیینهای معنوی جهان میشد؛ آنهم نه در کربلای عراق، بلکه در دل آمریکا.
از مرکز اسلامی در خیابان وارن تا پارک فورد وودز در خیابان فورد، مسیری نزدیک به دو کیلومتر، مملو از جمعیتی بود که قدم به قدم، یادآور حماسهای از قرن هفتم میلادی بودند؛ حماسه امام حسین (ع)، نوه پیامبر که در برابر ظلم یزید ایستاد و با خون خود، خط قرمز عدالت را برای همیشه ترسیم کرد.

در این مسیر، روحیه عاشورا نه در کربلا، بلکه در دل مهاجران شیعه مقیم آمریکا جاری بود. داوطلبانی که زیر باران، چادر برپا کرده بودند و با لبخند، آب، شیرینی و غذا به رهگذران تعارف میکردند. حیدر الحوری، صاحب رستوران حلال پیتزا، ۱۲۰ پیتزای داغ را میان جمعیت تقسیم کرد و با لبخندی گفت: «پیامبر ما به ما آموخت که با همه مهربان باشیم، مهم نیست چه کسی هستند.»
جعفر الشاهین، که صاحب یک رستوران است، نزدیک به ۵ هزار دلار مواد غذایی اهدا کرده بود. برای او این کار هرگز یک معامله مالی نبود. تأکیدش بر یک چیز بود: ایستادگی در برابر آنچه درست است. در پارک فورد وودز، خانواده رضا با ماستهای دودی، لیموناد و یخمک، مهماننوازی میکردند و مع رضا، یکی از اعضای خانواده، پیام اصلی این اجتماع را این گونه خلاصه میکرد: «با همه با عشق و احترام رفتار شود.»
در گوشهای از پارک، چند مرد روی سجادهای که بر چمن پهن شده بود، رو به قبله میایستادند و نماز میخواندند. سکوت نمازشان در میان هیاهوی مهربانی، گویی تمام آن شلوغی را به یک عبادت جمعی تبدیل میکرد.

روزنامه آمریکایی «دیترویت نیوز» گزارش داده است که اربعین در عراق امروز، پس از سقوط صدام، از دو میلیون به ۲۱ میلیون زائر رسیده است و پس از گردهمایی بزرگ هندوها، دومین همایش عظیم جهانی لقب گرفتهاست. اما آنچه در دیربورن میگذرد، نشان میدهد که این آیین از مرزهای جغرافیا عبور کرده؛ از سال ۲۰۰۴ که نخستین راهپیمایی در این شهر برگزار شد، هر سال جمعیت بیشتری به این مسیر میآیند. شاید برای آنها، دیربورن هم، چون کربلا شده؛ جایی که میتوان با قدمهای کوچک، برای آزادی و مهربانی، قدمی بزرگ برداشت.
منبع: