به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خیر ایران، ۲۳ تیرماه، سالروز درگذشت مریم میرزاخانی، ریاضیدان برجسته ایرانی و نخستین زن برنده مدال فیلدز است. نام او معمولاً با موفقیت‌های علمی، مدال‌های المپیاد و پژوهش‌هایش در دانشگاه‌های هاروارد و استنفورد گره خورده است اما در کنار این زندگی علمی، نکته‌ای که درباره او قابل توجه است، قد کشیدن در فضای خانه‌ای است که در آن فعالیت‌های اجتماعی و خیرخواهانه جریان داشته است.

 وی در سال ۱۳۷۸ مدرک کارشناسی خود را در رشته ریاضی از دانشگاه شریف دریافت کرد و برای ادامه تحصیل به دانشگاه هاروارد آمریکا رفت. بعد از اخذ دکتری، با عنوان استادیار در دانشگاه پرینستون به تدریس مشغول شد. یک سال بعد در سال ۱۳۸۴ نشریه پاپیولار ساینس آمریکا او را به عنوان یکی از ۱۰ ذهنِ جوان جهان برگزید. وی تا سال ۱۳۸۷ در پرینستون ماند و در این مدت به درجهٔ استاد تمامی ارتقا یافت. سپس او به دانشگاه استنفورد رفت و از اول سپتامبر ۲۰۰۸ در سن ۳۱ سالگی به عنوان استاد تمام در این دانشگاه به کار مشغول شد.

در سال ۱۳۹۳ اتحادیه جهانی ریاضی در مطلبی با نام «کار مریم میرزخانی» نتایج یکی از تحقیقات او را چنین توصیف کرد: «یافتن این حقیقت، شگفت‌انگیز است که تصلب در فضاهای همگن، چگونه انعکاسی در فضاهای ناهمگنی همچون جهان فضای پیمانه‌ای دارد.»

وی در همین سال به خاطر کار بر «دینامیک و هندسه سطوح ریمانی و فضاهای پیمانه‌ای آن‌ها» برندهٔ مدال فیلدز، بالاترین جایزه در ریاضیات، شد. وی تنها زن و اولین ایرانی برندهٔ این مدال است.

مهندس احمد میرزاخانی، پدر مریم بیشتر از آنکه با عنوان «پدر برنده مدال فیلدز» شناخته شود، به عنوان یک خیّر و مدیر سرشناس در حوزه نیکوکاری شناخته می‌شود. او که مهندس برق است، سال‌ها در مجتمع آموزشی نیکوکاری «رعد» فعالیت داشته و در مقطعی ریاست هیئت‌مدیره این مجموعه را نیز بر عهده داشته است.

 «رعد» از جمله مؤسسات مردم‌نهادی است که با تمرکز بر آموزش مهارت‌های شغلی و توانمندسازی افراد دارای معلولیت فعالیت می‌کند و از دهه ۱۳۶۰ تاکنون به آموزش و اشتغال این گروه پرداخته است.

 این موسسه با همت افرادی چون مهندس احمد میرزاخانی در ابتدا با تمرکز بر اشتغالزایی جانبازان و معلولانِ ناشی از جنگ تحمیلی شکل گرفت اما به‌تدریج دامنه خدمات خود را به افراد دارای معلولیت جسمی و حرکتی گسترش داد. این مجموعه به جای رویکرد صرفاً حمایتی، بر آموزش، اشتغال و توانمندسازی تأکید داشت و به یکی از الگو‌های فعالیت مردم‌نهاد در این حوزه تبدیل شد.

 پس از درگذشت مریم نیز مهندس احمد میرزاخانی با همکاری جمعی از اعضای خانواده و دوستان، بنیاد مریم میرزاخانی را تأسیس کردند. این بنیاد به منظور عملی کردن نیات زنده‌یاد مریم میرزاخانی در زمینه‌های کمک به کشف استعدادهای نخبه در جامعه، ارائه کمک‌های مادی و معنوی به امر آموزش و رشد نخبگان و الگوسازی و تکریم نخبگان بنا نهاده شده است.

 سالروز درگذشت مریم میرزاخانی، علاوه بر یادآوری جایگاه علمی او، فرصتی است تا به زندگی خانوادگی و بستر نیکوکارانۀ رشد او نیز پرداخته شود؛ بستری که نه فقط در جهت علم و دانش، بلکه در حوزه توانمندسازی اجتماعی و نیکوکاری نیز دنبال شده است.