جنگ و اوتیسم: توجه خانوادهها، گامی حیاتی
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خیر ایران به نقل از ایرنا، سینا توکلی؛ روز دوشنبه در گفتوگو با خبرنگار ایرنا افزود: شاخص اصلی طیف اوتیسم، نقص در ارتباطات و تعاملات اجتماعی و رفتارهای کلیشهای است، به ویژه اگر کودک زیر یک سال هنوز به "قان و قون" نیفتاده و ارتباط چشمی با پدر و مادر ندارد، میتواند از علائم اوتیسم باشد.
این متخصص روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی اضافه کرد: اگر کودکی ۱۸ ماهگی را رد کرده است اما نخستین کلمه را نگفته و رفتارهای کلیشهای دارد مثلا نمیتواند با اسباب بازی، خوب بازی کند، از علائم اوتیسم به شمار میرود.
به گفته وی، هنگامی که رفتارهای کلیشهای تبدیل به رفتارهای وسواس گونه میشوند و کودک ارتباط و لبخند اجتماعی -لبخندی که هنگام خیره شدن به والدین دارد- را ندارد باید نسبت به داشتن اختلال اوتیسم توجه کرد.
سه تا پنج سالگی، سن طلایی مداخلات اوتیسم
معاون آموزش، توانبخشی و سلامت خانواده انجمن اوتیسم ایران گفت: اگر کودکان بین سه تا چهار سال نتوانند جمله یا کلمات هدفمند بگویند و با دیگر کودکان نتوانند ارتباط بگیرند یا حتی نتوانند با وسایل خانه بازی کنند، باید به علائم اوتیسم مشکوک شد. گاهی خانوادهها فکر میکنند با گذشت زمان و بزرگتر شدن کودک، این مشکلات برطرف میشود در حالیکه چنین نیست.
توکلی افزود: والدین با مشاهده این علائم باید فورا به متخصص روانشناس مراجعه کنند و در صورت نیاز، خدمات توانبخشی دریافت کنند. از زمان مشاهده علائم تا زمان تشخیص و مداخله نباید فاصله بیفتد و مراجعه به موقع خیلی مهم است.
وی تاکید کرد: سه تا پنج سالگی، سن طلایی مداخلات اوتیسم است و در زمان پیش از دبستان باید به علائم اختلال اوتیسم توجه زیادی کرد.
به گزارش ایرنا، اوتیسم یا درخودماندگی یک اختلال عصبی رشدی با شاخصهای نقص در ارتباط اجتماعی، رفتارهای کلیشهای، مشکلات درک شناختی و رفتاری، حرکتی و کلامی محدود، همراه است. اوتیسم به عنوان شایعترین اختلال رشدی و پرهزینه باعث میشود که مغز فرد مبتلا نتواند در زمینه رفتارهای اجتماعی و مهارت های ارتباطی به درستی عمل کند و مزاحم او برای یادگیری چگونگی ارتباط و تعامل با دیگران به طور اجتماعی می شود.