چراغ «مکسا» روشن است؛ تداوم مراقبتهای تسکینی از بیماران مبتلا به سرطان
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خیر ایران، در هنگامه بحران و سختی، زمانی که سایه جنگ بر سر ملتها سنگینی میکند و آرامش و امنیت دستخوش تلاطم میشود، چهره واقعی انسانیت و همدلی در قالب فعالیتهای خیرخواهانه و نیکوکارانه، بیش از پیش نمایان میگردد. در چنین شرایطی، نهادها و سازمانهایی که دل در گرو یاریرساندن به همنوعان دارند، نقشی حیاتی در حفظ روحیه جامعه، تداوم خدمات ضروری و ایجاد امید ایفا میکنند.
در این شرایط با دکتر محمد جهانگیری؛ مدیرعامل مؤسسه مکسا (مرکز کنترل سرطان ایرانیان) به گفتوگو پرداختیم و وضعیت مؤسسه را جویا شدیم:
-در شرایط جنگ فعلی فعالیتهای مکسا ادامه دارد؟ چگونه به ارائه خدمات میپردازید؟
در طول جنگ دوازده روزه، ما کاملاً فعال بودهایم و همچنان نیز بهصورت دقیق و منسجم فعالیت میکنیم. در چنین شرایطی رسالت ما سنگینتر میشود و تلاش میکنیم خدمات حمایتی و درمانی خود را هم برای بیماران تحت پوشش و هم برای بیمارانی که هنوز در پوشش ما نیستند، ادامه دهیم و حتی گسترش ببخشیم. در همین راستا، رایزنیهای لازم برای حمایت مؤثرتر از ایشان انجام گرفته است.
بخشی از خدمات ما، خدمات حمایتی است؛ بهویژه در حوزههای روانشناسی، کنترل علائم جسمی و نیز مددکاری اجتماعی که در این شرایط بحرانی اهمیتی دوچندان دارند. این خدمات به بیماران کمک میکند با استرس، درد و شرایط دشوار سازگار شوند.
در شهرهایی که ما دارای شعبه هستیم و مستقیماً درگیر وضعیت جنگیاند؛ مانند تهران، اهواز، تبریز، اصفهان و مشهد، حضور فعال و کامل داریم و تلاش کردهایم خدمات خود را به شکل بهینه ارائه دهیم. همچنین در این ایام، ارتباطاتمان در فضای مجازی را گستردهتر کردهایم تا تماسهای منظم با بیماران برقرار بماند.
از همان روز آغاز جنگ، جلسات اضطراری برگزار شد و هر روز با جدیت ادامه یافت. علاوهبر این، هماهنگیهایی با بیمارستانهای بزرگ از جمله شریعتی، امام خمینی و فیروزگر که بیماران مبتلا به سرطان در آنها تحت درمان هستند، برقرار کردهایم تا بتوانیم خدمات حمایتی و درمانی مؤثرتری ارائه دهیم. انشاءالله که بتوانیم در این مسیر موفق باشیم.
-در شرایط فعلی مهمترین نیازهای بیماران مبتلا به سرطان چیست و مردم چطور میتوانند به آنها کمک کنند؟
نیازهای درمانی در مراکز درمانی باید انجام بشود، ولی به خاطر شرایط جنگی و اضطرابهایی که وجود دارد، خیلی وقتها مراجعه نمیشود. ما اولین بحثمان این است که باید سعی کنیم به آرامش بیماران کمک کنیم و حمایت گستردهتری انجام دهیم. بسیاری از بیماران و خانوادههای ساکن تهران که در حال حاضر شهر را ترک کردهاند، دسترسیهای کمتری دارند و ما باید به صورت مجازی به آنها خدمترسانی کنیم؛ بنابراین اول باید روحیه خود را حفظ کنیم و بعد حمایتهای لازم را انجام دهیم. برای مثال خیلی از خانوادهها، مراقبینی را لازم دارند. بحثهای مددکاری نیز وجود دارد و نیاز است که مددکاران بتوانند کمک کنند.
ما در حال حاضر سعی میکنیم که بیشتر خدمات لازم بیماران را در منزل به آنها ارائه دهیم تا تختهای بیمارستانی خالی شوند. آنها هم باید حمایتپذیر باشند و کمک کنند که کادر درمان مکسا بتوانند این خدمات را ارائه کنند.
نکته مهمتر از همه این است که ما امید را باید به جامعه تزریق کنیم و بتوانیم با در کنار مردم بودن، چه به صورت حمایتهای حضوری و چه مجازی، به خانوادهها امید بدهیم تا در این شرایط استرسشان کمتر شود. مکسا این وظیفه را پذیرفته و سعی میکند از کمک همه استفاده کند تا خدمات بهتری به بیماران مبتلا به سرطان ارائه دهد.
-بنابراین شیوه فعالیت مؤسسه شما با توجه به شرایط فعلی تا حدی تغییر یافته است. بخشی از این تغییرات شامل ارائه خدمات به برخی از بیماران تحت پوشش بهصورت آنلاین است و بخش دیگر مربوط به اجرای مراقبتهای تسکینی از طریق مراقبانی است که به منازل بیماران مراجعه و خدمات مورد نیاز را در منزل ارائه میدهند.
بله، اما در حال حاضر، مؤسسه مأموریتهای دیگری را نیز پیگیری میکند. محور اصلی شامل اطمینان از تداوم درمان بیماران و جلوگیری از توقف روند درمان آنان است. در حالت فعلی، خدمات ما در سه قالب ارائه میشود: نخست، ارتباط و ارائه مشاوره مجازی مؤسسه برای بیماران تحت پوشش و مراکز مرتبط؛ دوم، همکاری با بیمارستانها از جمله بیمارستان امام خمینی و سایر مراکز درمانی جهت هماهنگی بهتر خدمات و سوم، گسترش مراقبتهای تسکینی در منزل بیماران تا در شرایط ازدحام مراکز درمانی، خدمات لازم را در خانه دریافت کنند. تحقق این اهداف نیازمند تأمین نیروی انسانی کافی و حمایتهای لازم است تا بتوانیم خدمات مراقبت در منزل را با کیفیت بهتری ارائه دهیم.
-مراقبت تسکینی در شرایط جنگی تا چه میزان از هزینههای درمانی بیماران میکاهد؟
بسیار نکته مهمی است. اساساً مراقبت حمایتی و تسکینی از ابتدای بیماری یا حتی از زمانی که فرد مشکوک است، تا انتهای زندگی باید همیشه سازی و جاری باشد. در شرایط عادی اگر خدمت درست ارائه شود، ۴۰ تا ۵۰ درصد بار بیماری و هزینههای آن را پوشش میدهد. در شرایط جنگ، نیاز به این شکل از مراقبت افزایش پیدا میکند. یعنی اگر بخواهم بگویم امروز این مراقبتها تا چه میزان نیاز است، میگویم ۶۰ درصد مورد نیاز است. این نیاز وجود دارد و باید ارائه خدمات انجام شود.