مدال المپیک بانوی ورزشکار لهستانی، نجات‌بخش قلب یک نوزاد شد

 آندریچیک در پستی احساسی در فیسبوک نوشت: این مدال برای من نماد مبارزه، ایمان و دنبال کردن رؤیاها با وجود سختی‌هاست. اما ارزش واقعی یک مدال همیشه در قلب باقی می‌ماند. این نقره می‌تواند جان‌ها را نجات دهد، به جای اینکه در کمد خاک بخورد. او با این تصمیم، حراجی را برای فروش مدال خود آغاز کرد و در نهایت، شرکت زنجیره‌ای فروشگاه‌های رفاهی لهستانی به نام «ژابکا» با پرداخت ۱۲۵ هزار دلار، برنده این حراج شد. اما در اقدامی غیرمنتظره و سخاوتمندانه، این شرکت اعلام کرد که مدال را به ماریا بازمی‌گرداند. شرکت ژابکا در بیانیه‌ای اعلام کرد: «ما تحت تأثیر حرکت زیبا و فوق‌العاده نجیبانه قهرمان المپیکی‌مان قرار گرفتیم. ما تصمیم گرفتیم که کمک به جمع‌آوری کمک برای میلوشک را تکمیل کنیم و مدال نقره توکیو نیز نزد خانم ماریا که بزرگی روح خود را نشان داد، باقی بماند.»

 آندریچیک که در ریو ۲۰۱۶ تنها دو سانتی‌متر با مدال فاصله داشت و پس از جراحی شانه و شکست سرطان، این مدال را در توکیو با پرتابی به طول ۶۴/۶۱ متر به دست آورده بود، در پایان گفت: «امیدوارم این مدال برای شما نیز نمادی از زندگی‌ای باشد که ما برای آن با هم جنگیدیم.» این عمل جراحی که قرار است در دانشگاه استنفورد انجام شود، اکنون با این کمک‌ها ممکن شده است. گفتنی است پیش از این نیز خانواده کودکی به نام «کوبوس» که به موقع نتوانسته بود عمل شود، مبلغ جمع‌آوری‌شده برای فرزندشان را به خانواده میلوشک اهدا کرده بودند.

زندگی اجتماعی ماریا آندریچیک؛ از روستای مرزی تا قلب مخاطبان

 ماریا آندریچیک، فراتر از یک ورزشکار مدال‌آور، شخصیتی چندبعدی دارد که زندگی اجتماعی پرمایه‌اش ریشه در خانواده، تحصیلات و علایق شخصی او پیدا می‌کند. او با حفظ اصالت و سادگی، توانسته است به چهره‌ای محبوب و الهام‌بخش در لهستان و فراتر از مرزها تبدیل شود. ماریا در روستای کوچک «کوکله» (Kukle) در شمال‌شرقی لهستان، نزدیک مرز لیتوانی، در دل طبیعت و در میان خانواده‌ای پرجمعیت بزرگ شد. او به عنوان بزرگ‌ترین فرزند، چهار برادر کوچکتر دارد که ورزش همیشه بخش جدایی‌ناپذیر زندگی آن‌ها بوده است. این علاقه به ورزش در خانواده آنقدر جدی است که یکی از برادرانش به نام آدام، راه او را دنبال کرده و به رشته پرتاب نیزه روی آورده است. با وجود این فضای مردانه، ماریا پیوند عمیقی با پدرش دارد و خودش را همیشه «دختر بابایی» توصیف می‌کند؛ رابطه‌ای که نشان‌دهنده حمایت عاطفی قوی در خانواده اوست.

 آندریچیک ثابت کرده است که یک ورزشکار تک‌بعدی نیست. او همزمان با ورزش قهرمانی، به تحصیلات دانشگاهی نیز اهمیت داد و در رشته فیلولوژی انگلیسی و روسی فارغ‌التحصیل شد. این تسلط زبانی به او کمک کرده تا در عرصه بین‌المللی راحت‌تر ارتباط برقرار کند. اما وجه پنهان شخصیت او، علاقه شدیدش به هنر است. ماریا در اوقات فراغت عاشق نقاشی و طراحی است و نگاه هنری او به جهان، به زندگی‌اش عمق می‌بخشد. او حتی آرزو دارد در آینده به طور جدی‌تری به سراغ معماری برود. عشق به زیبایی‌ها در وجودش ریشه دارد؛ او سفر کردن و کشف مناظر جدید را دوست دارد و علاقه خاصی به حیوانات، به ویژه گربه‌ها، دارد.

 او که یک مسیحی معتقد است می‌گوید به این باور رسیده است که «همه چیز بر اساس یک برنامه الهی رخ می‌دهد». این دیدگاه معنوی و مثبت، نه تنها در لحظات پیروزی، بلکه در تاریک‌ترین روزهای زندگی، از جمله دوران مبارزه با سرطان و مصدومیت‌های طاقت‌فرسا، به او نیرو و آرامش بخشیده است. این ایمان به او کمک کرده تا سختی‌ها را نه به عنوان مانع، بلکه به عنوان بخشی از مسیر پرورشی بپذیرد و از آن‌ها عبور کند.