به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خیر ایران، یک گروه دوستانه از ملیتهای مختلف در استرالیا بعد از دورهمیهای دوستانه تصمیم گرفتند جمع دوستانه خود را به اجتماعی در راستای هدف خیریه تبدیل کنند. این جمع دوستانه که «باشگاه شام جمعههای شاد» نام دارد، با اتفاقی جالب مسیر گروه دوستی را برای همیشه تغییر داد تا اعضای آن از خلال این شام و دورهمیهای خودمانی ماهانه به دستهایی مهربان و نجاتبخش تبدیل شوند.
شبی از همین دورهمیها، یکی از اعضای گروه اعلام کرد که قصد دارد برای یک کودک مبتلا به اوتیسم کمک مالی فراهم کند تا بتواند از امکانات مدرسه «جاینت استپس» (Giant Steps) در ملبورن، که به ارائه خدمات آموزشی به کودکان و بزرگسالان مبتلا به اوتیسم اختصاص دارد، استفاده کند. سایر اعضا هم برای کمک اعلام آمادگی کردند. آن شب، پولی که جمع شد اثری آنی و تعیینکننده داشت و از آن به بعد هدف کلوب دوستی به سوی بخشش و کمک تغییر مسیر داد. این جمع دوستانه سعی دارند بدون درگیر شدن با پیچیدگیهای اداری معمول، نیکوکاری را در «کلوب شام جمعههای شاد» توزیع کنند.
در این جمع سلسلهمراتب اداری و آییننامه جایگاهی ندارند، اما تمام فعالیتهای آن طبق قوانین نانوشته تعریف و تعیین میشود. آنتونیو میگوید: «ما یک روز متوجه شدیم که دیدارهایمان کمتر شده و داریم از همدیگر دور میشویم و تصمیم گرفتیم که اولین جمعه هر ماه دور هم جمع شویم. در تمام ۱۶ سال گذشته این گروه به قول و قرار خود پایبند بوده است. اگر قرار باشد به کسی کمک کنیم، او بیشترین سهم را از درآمد و کمکهای جمعآوریشده دریافت خواهد کرد.»
طی تمام این سالها، این خطمشی از سوی گروه و اعضایش برای کمکهای انساندوستانه مختلف در استرالیا اتخاذ شده است. «بنیاد کودکان استارلایت»، «بنیاد درمان سرطان مغز»، «کمک به بنیاد کودکان ریزینگ رایان»، کمک به «مدرسه اوتیسم جاینت استپس» و «آسایشگاه کودکان» (Bear Cottage) از جمله مؤسساتی هستند که طی این سالها از کمکهای خیریه این گروه بهره بردهاند.
جشن سالانه باشگاه و کمک به درمان بیماریهای نادر
در فوریه سال جاری این باشگاه شانزدهمین جشن سالانه جمعآوری کمکهای خود را با حضور ۱۸۰ مهمان برگزار کرد. اما برخلاف اکثر جشنهای رسمی خیریه، خبری از لباسهای رسمی، سخنرانیهای خشک و تشویقهای سرد و مودبانه نبود. فضای سالن سرشار از شوخی، خنده و سخاوت واقعی بود. در این مهمانی همه میدانستند که چرا آنجا هستند؛ آنان برای جمعآوری کمکهای مالی در کنار فضایی آکنده از جشن، دوستیها و دستان حمایتکنندهای دور هم جمع شده بودند.
باشگاه شام جمعههای شاد هیچ قانون و مقررات رسمی ندارد، اما یک اصل نانوشته را دنبال میکند: «اگر میخواهیم به کسی کمک کنیم، باید بخش عمده عواید مستقیماً به او برسد.» در این مراسم برخلاف روال معمول، خبری از حراجی یا قرعهکشی نبود و فقط با نمایش یک کد QR ساده در طول شب، مهمانان اقدام به اهدای کمکهای خود کردند. هدف اولیه جمعآوری ۲۵ هزار دلار بود که به سرعت به ۵۰ هزار دلار افزایش یافت و در نهایت از مرز ۶۳ هزار دلار فراتر رفت.
در بخش دیگری از جشن، جوایز سالانه باشگاه با شوخی و رقابتی دوستانه به اعضایی که بیشترین تعهد و حضور را در طول سالها داشتهاند، اهدا شد. «نیکلاس پاپاس»، مدیر بنیاد استیو وای، در پیامی خطاب به یکی از اعضا، شب را استثنایی توصیف کرد و گفت: «همگی ما فوقالعاده خوش گذراندیم. شما گروهی استثنایی هستید و من به جامعهمان که افرادی موفق، متواضع و سخاوتمند پرورش داده، افتخار میکنم.»
حمایت از کودکان فراموششده با «بنیاد استیو وای»
نقطه عطف جشن امسال، سخنرانی و جلسه پرسش و پاسخ با «استیو وای»، اسطوره کریکت استرالیا بود. او بنیاد خود را بیش از ۲۰ سال پیش برای حمایت از کودکان و جوانان ۰ تا ۲۵ ساله مبتلا به بیماریهای نادر تأسیس کرده است؛ بیماریهایی که شیوع آنها کمتر از دو در ۱۰۰ هزار نفر است و به دلیل نادر بودن، اغلب از سوی سیستمهای بهداشتی و حمایتی نادیده گرفته میشوند. وای تأکید کرد که بنیادش به جای کمکهای مقطعی، با خانوادهها ارتباطی عمیق و بلندمدت برقرار میکند و در طول رشد کودک، نیازهای متغیر او را پوشش میدهد.
بنیاد استیو وای در ۲۲ سال فعالیت خود از ۳۷۰۰ کودک و خانواده حمایت کرده، بیش از ۱۲۰۰ کمکهزینه اعطا کرده و به خانوادههای مبتلا به بیش از ۴۰۰ نوع بیماری نادر یاری رسانده است. رویکرد این بنیاد که با کمترین هزینههای اداری اداره میشود و خانوادهها را با نام و داستانشان میشناسد، با روحیه باشگاه که بر پایه وفاداری و روابط بلندمدت بنا شده، همخوانی کامل داشت.
