نیازمند همدلی، آرامش، شنیدهشدن و احترام به کرامت انسانی هستیم
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خیر ایران، شبکه ملی مؤسسات نیکوکاری و خیریه، به مناسبت ناآرامیهای اخیر در کشور، بیانیهای صادر کرد که در ادامه از نظر میگذرد:
شبکه ملی مؤسسات نیکوکاری و خیریه، این بیانیه را در روزهایی مینویسد که جامعه ایران قریب به چهل روز است در اندوهی عمیق و سنگین فرو رفته است.
جانهایی از میان ما رفتهاند؛ انسانهایی که هر یک بخشی از خانواده، محله و آینده این سرزمین بودند. فقدان آنان، تنها یک عدد یا یک خبر نیست؛ زخمی است باز بر دل خانوادهها و داغی است نشسته بر حافظه جمعی جامعه. این اندوه، محدود به یک گروه، یک نگاه یا یک جغرافیا نیست؛ غمی است فراگیر که دلهای بسیاری را، با همه تفاوتها و فاصلهها، به هم پیوند زده است.
از همین روی امروز، جامعه ایران بیش از هر زمان دیگری نیازمند همدلی، آرامش، شنیدهشدن و احترام به کرامت انسانی است و عبور شتابزده از این رنج، یا تقلیل آن به خوانشهای سادهانگارانه، بیتوجهی به واقعیتی است که در لایههای مختلف جامعه جریان دارد.
شبکه ملی مؤسسات نیکوکاری و خیریه خود را در کنار همه آسیبدیدگان این روزها میداند؛ در کنار خانوادههایی که عزیزانشان را از دست دادهاند، در کنار مردمی که همزمان احساس اندوه، نگرانی و یأسی ناشی از به بنبست رسیدن مسیر مطالبات به حق خود را تجربه میکنند، و در کنار جامعهای که سالهاست زیر فشارهای انباشته اقتصادی و اجتماعی، توان تابآوریاش تضعیف شده است. در چنین شرایطی به نمایندگی از بخشی از جامعه فعالان اجتماعی لازم میداند برچند نکته اساسی که میتواند به عنوان مسیرهای برونرفت از تکرار این وضعیت مورد توجه قرار گیرد، تأکید کند:
نخست آنکه سالهاست از سوی فعالان اجتماعی و نهادهای جامعه مدنی بر ضرورت بهرسمیتشناختن اعتراض اجتماعی و ایجاد مسیرهای مدنی، قانونی و ساختارمند برای بیان مطالبات مردم تأکید شده است. اعتراض اجتماعی اگر در بسترهای روشن و قابل پیشبینی شکل بگیرد، نه تهدید بلکه فرصتی برای اصلاح و بهبود است. با این حال، در عمل ظرفیت تشکلهای مردمی و نهادهای مدنی کمتر از آنچه در قانون اساسی پیشبینی شده، مجال بروز یافته است. تلقی از نهادهای جامعه مدنی و مؤسسات خیریه صرفاً بهعنوان ارائهدهندگان خدمات اجتماعی و نه بهعنوان بسترهای کارآمد مشارکت اجتماعی و متشکلسازی جامعه، یکی از عوامل مهم شکل گیری وضعیتی است که این روزها بر کشور عزیز ما گذشته است. وضعیتی که موجب شد بخش مهمی از مطالبات اجتماعی امکان انتقال مؤثر و سازمانیافته پیدا نکند و نارضایتیها بهصورت انباشته و پرهزینه بروز یابد.
دوم آنکه بخش قابل توجهی از تنشهای اجتماعی اخیر، ریشه در تصمیمات کلان به ویژه در عرصه اقتصادی دارد. سیاستهای اقتصادی کلان، آنگاه که با تغییرات گسترده در زندگی روزمره مردم همراه است، ناگزیر به پیوست اجتماعی، ارزیابی پیامدها و آمادهسازی افکار عمومی نیاز دارد. در شرایطی که جامعه با فشارهای معیشتی، کاهش اعتماد عمومی و فرسایش سرمایه اجتماعی مواجه است، بیتوجهی به این ملاحظات میتواند شکافهای اجتماعی را عمیقتر کند. امروز فعالان اجتماعی بهطور ملموس شاهدند که هم مؤسسات مردمی و خیریهها و هم جامعه مخاطب آنها با فشارهای شدید اقتصادی مواجه شدهاند و اقشار آسیبپذیر روز به روز گستردهتر میشوند. این وضعیت، هزینه تصمیماتی است که ابعاد اجتماعی آنها به اندازه کافی دیده نشده است.
سوم آنکه نگرانی نسبت به برخی ناکارآمدیها در فرآیندهای تصمیمگیری، ضعف در هماهنگی سیاستها و تداوم برخی نابرابریها، به دغدغهای جدی در میان بخشهای مختلف جامعه تبدیل شده است. استمرار این وضعیت، در کنار فشارهای اقتصادی و اجتماعی، به تضعیف اعتماد عمومی دامن میزند. بازسازی این اعتماد، نیازمند توجه واقعی به کارآمدی، شفافیت، پاسخگویی و اصلاح تدریجی اما ملموس رویههاست؛ اصلاحی که بدون گفتوگو با جامعه و بهرهگیری از ظرفیت نهادهای مردمی، امکانپذیر نخواهد بود.
چهارم آنکه همزمانی چالشهای درونی با تهدیدها و طمعورزیهای بیرونی، نگرانی نسبت به آینده ایران عزیزمان را دوچندان کرده است. در حالیکه مبرهن است مسائل ایران امری داخلی است و راه حل آن نیز در درون این کشور و با تکیه بر مردم و توجه جدی به نقش سازمانهای مردم نهاد شکل می گیرد.
اما در انتهای کلام باور شبکه ملی موسسات نیکوکاری و خیریه این است که ایران عزیزتر از جان ما، با همه دشواریها و اختلافنظرها، زمانی که پای آیندهاش در میان باشد، میتواند بر پایه عقلانیت، گفتوگو و مشارکت، مسیر اصلاح و بازسازی را طی کند. جامعه مدنی، تشکلهای مردمی و نهادهای اجتماعی میتوانند و باید بخشی از راهحل باشند؛ ظرفیتی ملی برای کاهش شکافها، بازسازی اعتماد و عبور کمهزینهتر از بحرانها.
امیدواریم در سایه اتحاد و همدلی ملی، و با بازگشت عقلانیت و تدبیر به تصمیمها دیگر شاهد چنین اتفاقات دردناکی در کشور نبوده و برای کشور عزیزمان پویایی، امنیت، امید و حرکت در مسیر توسعه و پیشرفت آرزومندیم.
