صفحه درخواستی شما موجود نمی باشد

عبدالله احمدی؛ فعال سرشناس جامعه مدنی افغانستان در گفت‌وگوی تفصیلی با خیر ایران، از موج همدلی افغانستانی‌ها در استقبال از هموطنان مهاجرشان سخن به میان آورد و ضمن کم‌نظیر توصیف کردن این کمک‌های داوطلبانه بیان کرد: همه مردم در این کار مشارکت داشتند؛ برای نمونه زنان به طبخ و بسته‌بندی غذا می‌پرداختند و مردان هم توزیع می‌کردند. نقش زنان، به ویژه دختران، چشمگیر بود و پس از آنان، تجار محلی با تأمین مواد غذایی و کمک‌های مالی، پیشگام شدند. همچنین جوانان نیز با جابه‌جایی رایگان مسافران یا کمک به مسئولان مستقر در مرز، به فعالیت داوطلبانه می‌پرداختند.

رازق احمدیان؛ شاعر افغانستانی در واکنش به حادثه بندر شهیدرجایی، شعری در همدردی با مردم ایران سروده است: مرا شریک غمت کن حساب همسایه / دلم ز شعله‌ غم شد کباب همسایه/ رسیده یک خبری ناگوار از بندر/ که گشت آتش آن پر شتاب همسایه ... .

نزدیک به نیم‌قرن جنگ، اِشغال، رقابت قدرت‏‌های جهانی و منطقه‌ای، شرایط ناپایدار سیاسی و امنیتی و فقر اقتصادی در افغانستان باعث شده است که از یکسو، بخش قابل توجهی از مردم این کشور، نیازمندِ مساعدت نهادهای خیریه؛ اعم از داخلی و خارجی باشند و از سوی دیگر، شرایط فعالیت و نقش‌آفرینی برای این نهادها بسیار سخت و ناپایدار باشد.