کد خبر:۶۳۴۰

تلفیق کارآمدی غرب و روح جمعی شرق؛ راز تأثیرگذاری بنیاد خیریه شماره ۱۷ در سنگاپور

بنیاد شماره ۱۷، بازوی خیریه‌ی گروه «تسائو پائو چه» در سنگاپور، با رویکردی نوآورانه فعالیت خود را آغاز کرده است. باور اصلی این بنیاد این است که جهان امروز منابع کافی برای حل مشکلات را دارد، اما هماهنگیِ مؤثر میان آنها وجود ندارد. برای پر کردن این خلأ، این بنیاد دو رویکرد را در کنار هم نشانده است: کارآمدی، فرآیندگرایی و مقیاس‌پذیریِ نظام‌های غربی را برای گسترش تأثیرات خود به کار می‌گیرد و در عین حال، بر روابط جمعی، همبستگی اجتماعی و خدمت به جامعه‌ی شرقی تأکید می‌کند. این بنیاد، با برگزاری رویداد‌هایی مانند «هفته‌ی تأثیرگذاری» در سنگاپور و افتتاح «خانه‌ی خیریه تسائو» در داووس، گام‌های مؤثری در جهت جهانی‌سازی این مشارکت‌ها برداشته است.
تلفیق کارآمدی غرب و روح جمعی شرق؛ راز تأثیرگذاری بنیاد شماره ۱۷ در خیریه‌ی آسیا

  به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خیر ایران، بنیاد شماره ۱۷، بازوی خیریه‌ی گروه کسب‌وکار خانوادگی «تسائو پائو چه» (TPC) در سنگاپور، با بیش از ۱۲۰ سال سابقه در صنعت کشتیرانی و سلامت، با رویکردی کاملاً نوآورانه و غیرسنتی پا به عرصه‌ی امور خیریه گذاشته است. این بنیاد نام خود را از هفدهمین هدف از اهداف توسعه‌ی پایدار سازمان ملل متحد (مشارکت برای اهداف) الهام گرفته و به جای چک‌نویسی و توزیع مستقیم کمک‌های مالی، نقش یک تسهیل‌گر و «بستر‌ساز» را ایفا می‌کند.

 هدف اصلی آن، گرد هم آوردن فعالان حوزه‌ی خیریه، کسب‌وکارها و بنیادهای نوآور برای ایجاد مشارکت‌های راهبردی است. فلسفه‌ی کاری این بنیاد بر دو محور کلیدی استوار است: پر کردن خلأ موجود در بازار خیریه از طریق سرمایه‌گذاری بر روی سیستم‌ها، شبکه‌های همکاری و زیرساخت‌های ارتباطی؛ و تلفیق نقاط قوت نظام‌های شرقی و غربی که در بخش‌های بعدی به تفصیل به آن پرداخته خواهد شد. 

رویکرد مشارکت‌سازی  بنیاد بنیاد شماره ۱۷ در نگاه بیزنس تایمز

تلفیق کارآمدی غرب و روح جمعی شرق؛ راز تأثیرگذاری بنیاد خیریه شماره ۱۷ در سنگاپور

 روزنامه «بیزنس تایمز» سنگاپور، به رویکردهای نوین این بنیاد پرداخته و گزارش می‌دهد که تمرکز بنیاد شماره ۱۷ بر فلسفه‌ی «مشارکت‌سازی» است. تای سوک یی، رئیس بنیاد، در این گزارش می‌گوید: «ما تصمیم گرفتیم سرمایه‌ی خیریه‌ی خود را صرف ایجاد بسترهایی برای گردهمایی و سیستم‌هایی برای کسب‌وکارها کنیم تا بنیادهای نوآور دور هم جمع شوند.» بنیاد شماره ۱۷ که کمتر از دو سال از تأسیس آن می‌گذرد، نهادی جدا از «بنیاد تسائو» محسوب می‌شود؛ بنیاد تسائو در سال ۱۹۹۳ تأسیس شده و بر موضوعات پیری و طول عمر متمرکز است، در حالی که بنیاد شماره ۱۷ رویکردی متفاوت و جامع‌تر را دنبال می‌کند.

باوری برای تحول در خیریه

 تای سوک یی بر این باور است که بنیاد شماره ۱۷ قصد دارد روش رایج در کارهای خیریه را متحول کند. از دید این بنیاد، جهان امروز به اندازه‌ی کافی منابع، توانایی‌ها و ظرفیت‌ها را برای حل تمام مشکلات دارد، اما این منابع به دلیل نبود هماهنگیِ مؤثر، هدر می‌روند. تای در گفت‌وگو با بیزنس تایمز می‌گوید: «پول‌های زیادی در حال حاضر صرف اهداف توسعه‌ی پایدار می‌شود، اما در عمل به آنها دست نمی‌یابیم.» به همین دلیل، این بنیاد سرمایه‌ی خیریه‌ی خود را صرف ایجاد بسترهایی برای گردهمایی و ساماندهیِ نظام‌مند مشارکت‌ها کرده است. او در ادامه افزود که مأموریت بنیاد شماره ۱۷ بر اساس مفهوم «عشق» بنا شده است: «نقش کسب‌وکار، خدمت به جامعه است و اگر می‌خواهید به جامعه خدمت کنید، باید دل‌سوزی و توجه داشته باشید.»

تلفیق شرق و غرب

 تای خاطرنشان کرد که «تلفیق شرق و غرب» یکی از ارکان حیاتی بنیاد شماره ۱۷ است. چاوالیت فردریک تسائو، بنیانگذار بنیاد، اصالتاً چینی اما تحصیل‌کرده‌ی غرب است و به خوبی می‌داند که هر یک از این دو نظام، نقاط قوت و ضعف خاص خود را دارند. او اذعان دارد که مدل شرقی می‌تواند خلأهای مدل غربی را پر کند. تای در این باره توضیح داد: «اگر به رویکرد غرب نگاه کنید، همواره سیستمی و فرآیندمحور بوده است»؛ اما کسب‌وکارها به تدریج بیشتر سودمحور شده‌اند و رشد را بر نیازهای جامعه ترجیح داده‌اند. به گفته‌ی تای، غرب از کار تیمی صحبت می‌کند، اما در عمل از «خود» شروع می‌کند. در مقابل، مدل شرقی بر روابط، جامعه و رفاه جمعی تأکید دارد و پیشرفت فردی را در سایه‌ی منافع جمعی تعریف می‌کند. او در پایان تأکید کرد: «مفهوم شرقی در مورد خدمت به جامعه است، در حالی که رویکرد غربی در مورد مقیاس‌پذیری و کارآمدی. هر دوی آنها مورد نیاز هستند و ترکیبشان، تأثیری پایدار خواهد داشت.»

مرکز بزرگ یکپارچه‌سازی خیریه برای آسیا

  بنیاد شماره ۱۷، درست مانند بنیاد تسائو، دفتر مرکزی خود را در سنگاپور قرار داده است؛ شهری که تای آن را «یک مرکز بزرگ یکپارچه‌سازی برای آسیا» می‌نامد. این بنیاد سال گذشته نخستین «هفته‌ی تأثیرگذاری» را در سنگاپور برگزار کرد و دوره‌ی بعدی آن برای سپتامبر (شهریور) سال جاری برنامه‌ریزی شده است. همچنین در ژانویه‌ی گذشته، «خانه‌ی خیریه تسائو» را در داووس افتتاح کرد تا در کنار نشست سالانه‌ی مجمع جهانی اقتصاد، میزبان گفت‌وگوهای راهبردی در مورد نیکوکاری و مسئولیت اجتماعی باشد. این اقدامات، نشان‌دهنده‌ی عزم جدی بنیاد برای جهانی‌سازی مشارکت‌ها و ایجاد شبکه‌ای پایدار از همکاری‌های خیریه است.

 عبارت «مرکز بزرگ یکپارچه‌سازی خیریه برای آسیا» که تای برای توصیف سنگاپور به کار برده، نشان‌دهنده‌ی راهبرد کلانی است که در آن سنگاپور در تلاش است به هاب اصلی هماهنگی فعالیت‌های خیریه در آسیا تبدیل شود. سنگاپور نمی‌خواهد فقط یک شهر با چند بنیاد خیریه باشد؛ هدف، تبدیل شدن به قلبِ تپنده‌ی کار خیریه در آسیا است؛ جایی که پول، ایده‌ها، تخصص و منابع از سراسر منطقه در آن جمع، هماهنگ و سپس به سمت نیازمندی‌های واقعی هدایت می‌شوند. این چشم‌انداز، تنها یک شعار تبلیغاتی نیست؛ در سال ۲۰۲۳، معاون نخست‌وزیر و وزیر دارایی سنگاپور به صراحت اعلام کرد که این کشور «پتانسیل تبدیل شدن به مرکز خیریه‌ی آسیا» را دارد. دولت سنگاپور برای تحقق این هدف، بسترهای قانونی و مالی مناسبی فراهم کرده است، از جمله:

  • معافیت‌های مالیاتی جذاب برای کمک‌های خیریه، چه در داخل و چه در خارج از کشور.

  • توسعه‌ی نیروی متخصص در زمینه‌ی مشاوره‌ی امور خیریه.

  • تسهیل همکاری میان بازیگران مختلف این حوزه.

 برای دستیابی به این مرکزیت، نهادهای متعددی در سنگاپور شکل گرفته یا تقویت شده‌اند که هر کدام به نوعی به «یکپارچه‌سازی» کمک می‌کنند. از مهم‌ترین آنها می‌توان به مرکز آسیایی تغییرآفرینان (ACC) اشاره کرد که با سرمایه‌گذاری ۱۵ میلیون دلاری توسط «تماسک تراست» و «ائتلاف خیریه‌ی آسیا» تأسیس شده و هدف آن، توانمندسازی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان اجتماعی و رهبران غیرانتفاعی برای ایجاد تأثیری پایدارتر است. همچنین پلتفرم ImpactCollab که توسط شبکه‌ی AVPN (بزرگ‌ترین شبکه‌ی سرمایه‌گذاران اجتماعی در آسیا) با حمایت بانک مرکزی سنگاپور و بنیاد گیتس راه‌اندازی شده، مانند یک سامانه‌ی همسان‌یابی عمل می‌کند و سرمایه‌گذاران خیرخواه را با سازمان‌های مردمی و مؤسسات خیریه‌ی معتبر ارتباط می‌دهد. علاوه بر این، ائتلاف خیریه‌ی آسیا (PAA) و حلقه‌ی خیریه‌ی آسیا (APC) شبکه‌هایی هستند که نیکوکاران و سرمایه‌گذاران را برای هم‌افزایی و همکاری در سطح منطقه گرد هم آورده‌اند.

چرا سنگاپور؟

 دلایل متعددی سنگاپور را به کاندیدای مناسبی برای ایفای این نقش تبدیل کرده است: نخست، مرکزیت مالی و اقتصادی آن که رشد چشمگیر دفاتر خانواده (Family Offices) را به همراه داشته و نشان‌دهنده‌ی اعتماد سرمایه‌گذاران بین‌المللی است. دوم، زیرساخت‌های حقوقی و نظارتی شفاف که اعتماد نیکوکاران را جلب و امکان فعالیت‌های بلندمدت را فراهم می‌کند. سوم، موقعیت جغرافیایی استراتژیک در قلب آسیا که دسترسی به بازارها و جوامع مختلف را آسان کرده و آن را به نقطه‌ی اتصال طبیعی برای همکاری‌های فراملی تبدیل کرده است.

 در یک جمع‌بندی کلان، «مرکز بزرگ یکپارچه‌سازی خیریه برای آسیا» توصیفی است از نقش‌آفرینی هدفمند سنگاپور در عرصه‌ی خیریه‌ی جهانی. این نقش، فراتر از یک مکانِ جغرافیایی، به معنای ایجاد اکوسیستمی پویا و منسجم است که در آن، نهادهایی مانند بنیاد شماره ۱۷، دولت، مؤسسات مالی و سازمان‌های مردم‌نهاد، همگی در کنار هم، برای یکپارچه‌سازی منابع و تلاش‌ها به منظور حل مؤثرتر مشکلات منطقه، گام برمی‌دارند.

منابع:

straitstimes

sgpgrid.

europeanbusinessmagazine


ارسال دیدگاه
captcha