به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خیر ایران، جلسه همفکری و همافزایی دربارۀ مؤسسات نیکوکاری با بررسی نقش شبکه و شبکهسازی، دوشنبه اول تیرماه با حضور دکتر محمدصادق کریمی کیا (معاون مشارکتهای اجتماعی سازمان امور اجتماعی کشور)، دکتر ودود حیدری (عضو اصلی و نماینده تشکلها در شورای ملی حمایت و توسعه تشکلهای اجتماعی)، دکتر اشکان تقیپور (مدیرعامل شبکه ملی موسسات نیکوکاری و خیریه و نماینده تشکلها در شورای ملی حمایت و توسعه تشکلهای اجتماعی) و خانم محمدی شکیب (کارشناس ارشد سازمان امور اجتماعی کشور) در دفتر «شبکۀ ملی موسسات نیکوکاری و خیریه» برگزار شد.
دکتر اشکان تقیپور؛ مدیرعامل و عضو هیئتمدیرۀ شبکه ملی موسسات نیکوکاری و خیریه دربارۀ این جلسه گفت: ارائه گزارش عملکرد دوسالۀ شبکۀ ملی, بررسی فعالیتهای شبکه ملی موسسات نیکوکاری و خیریه، اهمیت شبکهسازی امور خیر در کشور و سوابق آن در حوزۀ اجتماعی از جمله مواردی بود که در این جلسه بدان پرداخته شد.

تقیپور که ریاست هیئتمدیرۀ موسسه خیریۀ نیکگامان جمشید را نیز عهدهدار است، در ادامه گفت: خوشبختانه تحول تدریجی درک لزوم انجام کار شبکهای مردمنهادِ قانونمند در برنامههای استراتژیک تشکلهای اجتماعی و متولیان دولتی و نظارتی این حوزه، به عنوان یکی از پیششرط های مهم توسعه اجتماعی، سیاسی و اقتصادی رخ داده است.
وی افزود: هر چند انجام این مهم همچنان با موانع بوروکراتیک و همچنین به سبب وجود نگرشهای متفاوت به فعالیت اجتماعی به ویژه در حوزه خیرورزی در قالب مدیریت مشارکت اجتماعی نوین مواجه است اما این سیر تحول تدریجی با تلاش فعالان اجتماعی و تشکلهای اجتماعی با درک ملموس فایدههای گسترده آن در مصرف بهینه منابع تشکلها، ایجاد همافزایی، جلوگیری از موازیکاری و حمایتطلبی هماهنگ در تعامل با نهادهای متولی و نظارتی به دستاوردهای قابل قبولی دست یافته است.
مدیرعامل شبکۀ ملی مؤسسات نیکوکاری و خیریه افزود: با وجود این تحولات همچنان سطح رضایت اجتماعی در راستای تحقق خیر جمعی و مشارکت اجتماعی در قالبهای ساختارمند و بافتارمند با توقع دستیافتنی به خلق ارزشهای اجتماعی که در توان شبکههای تخصصی و عمومی مردمنهاد حوزههای مختلف وجود دارد، فاصله بسیار است.
چهره ماندگار مدرسهسازی کشور و عضو هیئتمدیره مجمع خیرین کشور در پایان گفت: قرارگرفتن اکوسیستم خیرورزی کشور و فعالیتهای نیکوکارانه در مسیر همافزایی از طریق شبکهسازی را گامی مهم و موثر در راستای کاهش آسیبهای اجتماعی و ارائۀ راهکار علمی و عملی دیگر مشکلات جامعه میدانیم که خوشبختانه در فضای فعلی کشور هم از سوی نهادهای دولتی، حاکمیتی و نظارتی و هم از سوی تشکلهای اجتماعی، نگاه مثبت و انگیزۀ لازم به انجام آن وجود دارد. قطعاً برای رسیدن به سرمنزل مقصود، اقدامات فعلی لازم است اما کافی نیست و مطالعۀ بیشتر، تسهیلگری، بسترسازی و هماهنگی ملی را بیش از پیش میطلبد.