«حامییار مهر ماندگار»؛ روایت ۱۲ سال حمایت از کودکان مبتلا به سرطان
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خیر ایران، مؤسسه خیریه «حامییار مهر ماندگار» واقع در اراک، در طول دوازده سال فعالیت خود، مسیری پر از تلاش بیوقفه، شفافیت و همراهی داوطلبانی را پیموده است که هدفشان عدالت آموزشی و رفاهی برای کودکان مبتلا به سرطان بوده است. آنچه که در ادامه آمده، یادداشتی است که توسط این مؤسسه در اختیار ما قرار گرفته و نگاهی گذرا دارد به ایستگاههای مهم این سفر دوازدهساله؛ از اولین قدمها در سال ۱۳۹۳ تا کسب نشان ملی در سال ۱۴۰۴.
سال ۱۳۹۳ بود؛ یک جمع چندنفره همدل، چند بسته تغذیهای و دغدغه بخش خون بیمارستان که تمام فکر و ذکر چند جوان شده بود. کسی فکرش را هم نمیکرد که قرار است ۱۲ سال بعد چه اتفاقهایی در اراک بیفتد! فقط میدانستند بچههایی هستند که نباید در بیمارستان تنها بمانند. نباید هیچ روزی، حتی یک روز، حس کنند کسی کنارشان نیست.
راه طولانی بود؛ مجوزها، سختیها، قصه بچهها… اما بالاخره ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۵، با کمک داوطلبان همدل و مسئولانی که مثل ما دغدغه تنها نماندن بچههای مبتلا به سرطان را داشتند، رسماً شروع کردیم. ولی این هنوز اول راه بود. کمکم داشتیم بزرگتر میشدیم. دیگر دغدغهمان فقط تغذیه روزانه بچهها نبود؛ میخواستیم بار سنگین هزینهها را از روی دوش خانوادهها برداریم.
به همین خاطر بعد از ۳ سال، درست در ۲۳ آبانماه، در حیاط بیمارستان امیرکبیر و کنار بخش خون، کانکسی خریداری کردیم و دفتر مددکاریمان را با حضور داوطلبان، خیرین و مسئولین پایهگذاری کردیم.
روزی متوجه شدیم بچههایمان بهخاطر روند درمانشان نمیتوانند به مدرسه بروند و از تحصیل بازمیمانند؛ به همین خاطر در سال ۱۳۹۸ تصمیم گرفتیم با کمک معلمهای داوطلب آموزش و پرورش و مربیان خلاق، «مدرسه بیمارستان حامییار» را تأسیس کنیم.
مدرسه بیمارستان حامییار، فضای آموزشی مخصوص کودکان مبتلا به سرطان است که از سال ۱۳۹۸ راهاندازی شده تا این بچهها حتی موقع درمان هم از درس و آموزش عقب نمانند. در مدرسه بیمارستان، بچههای حامییار هم آموزش تحصیلی میبینند و هم در کلاسهای سرگرمکننده و غیردرسی مثل موسیقی، نقاشی و کاردستی شرکت میکنند تا هم عدالت آموزشی برقرار باشد و هم با بهبود روحیهشان، روند درمان راحتتر پیش برود.
در این سالها، مدرسه بیمارستان دانشآموزان زیادی را روانه دانشگاههای برتر کشور کرده است.
این فقط یک گوشه از قصهای بزرگ است؛ قصهای که قرار بود کل ایران را در بر بگیرد. با افزایش تعداد مددجویانمان از سراسر کشور، تصمیم گرفتیم خدماتمان را گسترش دهیم.
در تاریخ ۲ مرداد ۱۴۰۲، با صدور مجوز ملی از سوی وزارت کشور بهعنوان اولین تشکل ملی استان مرکزی، انتخاب کردیم که صدای بچههای شهرهای دیگر ایران هم باشیم و در مسیر سختِ درمان بیماری سرطان کنارشان بمانیم.
بهمن ۱۴۰۴ بود که یک دستاورد دلگرمکننده، تمام لحظههای تلخ و شیرین این سالها را به یادمان آورد و باعث شد بیشتر از گذشته به خانواده بزرگمان افتخار کنیم.
۲۷ بهمنماه ۱۴۰۴، بهخاطر رویکرد مناسب در ارائه خدمات اجتماعی، جذب و تأمین منابع مالی مطلوب و پایدار، انضباط مالی، شفافیت و پاسخگویی در برابر گروههای مختلف ذینفع، توانستیم با قرار گرفتن در بین ۱۴ تشکل خیریه برتر از میان ۷۷۰۰ تشکل و مؤسسه خیریه، «نشان ملی جشنوارهی نیکوکاری» را کسب کنیم.
و حالا ۱۲ سال است که حرکت کردهایم و همچنان برکت در راه است. قصه ما تمام که نه، اما همچنان ادامه دارد…
