پیشنهاداتی برای افزایش تابآوری، خدمترسانی و نیکوکاری در جنگ
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خیر ایران، سومین نشست مجازی هماندیشی تشکلهای مردمنهاد در میانه جنگ رمضان تشکیل شد تا درباره موضوع تابآوری تشکلهای خیریه و سمنها گفتوگو کند؛ هر چند که خودِ تشکیل این نشست مجازی در شرایط جنگی و اختلالات اینترنتی، نمادی از تابآوری بود. در تمام طول این نشست و در میان نکاتی که سخنرانان اشاره کردند، یک نکته مشترک و محوری وجود داشت و آن نقش و اهمیت مردم در میانه روزهای جنگ بود. مردمی که به تنهایی نماد تابآوری و امیدبخشی هستند و پابهپای نهادها، سمنها و تشکلها، کمکرسانی میکنند یا توان کمکرسانی دارند. این نشست با همت شبکه ملی مؤسسات نیکوکاری و خیریه و با همکاری بنیاد تعالی اجتماعی زندگی و مجموعه خیر ایران برگزار شد.
تابآوری در شرایط جنگی
ساعت ۱۴ روز چهارم فروردین، یعنی بیست و پنجمین روز از جنگ تحمیلی آمریکا و اسرائیل علیه ایران، این نشست با راهبری دکتر اشکان تقیپور، مدیرعامل شبکه ملی موسسات نیکوکاری، تشکیل شد تا از «ادامه دادن»، «امید» و «تاب آوری سمنها» بگوید و از زبان سخنرانان خود، پیشنهاداتی را ارائه دهد. دکتر سیدمحمد بطحایی؛ معاون وزیر و رییس سازمان امور اجتماعی کشور، مهندس احمد بختیاری؛ مدیرعامل خانه نجات ایران، زینب سادات مقدس؛ مدیرعامل جمعیت بین المللی امامرضاییها، فرزاد سلیمی؛ مدیرعامل موسسه پرنیان سلامت شهر و احمد قویدل؛ فعال اجتماعی از سخنرانان این نشست بودند. دکتر بطحایی، اولین سخنرانی بود که در این نشست شروع به صحبت کرد.
مردم به تشکلها اعتماد دارند
سیدمحمد بطحایی در ابتدا به سرمایه بالای اجتماعی تشکلها و خیریههای مردمنهاد اشاره کرد و مدعی شد مردم به این تشکلها بسیار بیشتر از سازمانهای دولتی اعتماد دارند؛ بنابراین باید میدان را برای سهولت عملکرد سمنها و خیریهها مهیا کرد. وی در ادامه افزود مزیت غیرقابل انکار سمنها، گستردگی آنها در پهنه جغرافیایی ایران است. این در حالی است که حتی گستردهترین سازمانهای دولتی نظیر آموزش و پرورش هم به پای گستردگی سمنها و تشکلهای مردمی نمیرسند که این موضوع اهمیت این نهادها را بهتر روشن میکند. دکتر بطحایی در انتهای سخنش به این موضوع اشاره کرد که سازمانهای دولتی در تشخیص اولویتها بعضاً دچار اختلالاتی هستند. اما تشکلها و سمنها، که از نزدیک با مردم در تعاملند، بهتر میتوانند اولویتهای هر منطقه را تشخیص دهند که این موضوع با توجه به محدودیت منابع، بسیار حائز اهمیت است.
در ادامه دکتر تقیپور، راهبر جلسه، درباره اتمام مهلت مجوز تشکلها و موضوع مالیات سمنها و خیریهها در شرایط جنگی از دکتر بطحایی پرسید. وی پاسخ داد اگر سمنی مجوزش به اتمام رسیده باشد و در مراجعه به بانک یا امور مالیاتی دچار مشکل شده باشد، به شکل مجازی به سازمان امور اجتماعی کشور اطلاع دهد تا این مشکل را از طریق نامهنگاری با بانک برطرف کنیم.
اهمیت ادامه دادن در روزهای جنگ
مهمان دوم این نشست مهندس احمد بختیاری؛ کارشناس ارشد حوزه بحران، مدیرعامل خانه نجات ایران و عضو هیئت موسس شبکه شتاب بود. او در ابتدای سخنانش، گزارشی از روند ایجاد شبکه ملی شتاب ارائه کرد. به گفته او جرقه ایجاد این شبکه از زلزله کرمانشاه زده شد تا گروههای خیریه را به همدیگر وصل کند. در جریان جنگ ۱۲ روزه و حمایت دکتر بطحایی، این شبکه ایجاد و هیئت موسسی برای آن تشکیل شد. سازمان امور اجتماعی کشور به همه استانها نامه زد که این شبکه راه افتاده و سایر خیریهها و سمنها میتوانند عضو شبکه شتاب شوند. با شروع جنگ اخیر، امور عضویت در این شبکه به تعویق افتاد که ان شاءالله با گذر از جنگ، ادامه کار، پیگیری خواهد شد. کار عمده شبکه ملی شتاب، ایجاد هماهنگی میان تشکل هاست.
احمد بختیاری در ادامه درباره تابآوری تشکلها نسبت به دستگاههای دولتی گفت. از آنجایی که تشکلها از ابتدای تأسیس با مشکلات ریز و درشتی مواجه میشوند، در نتیجه خواسته یا ناخواسته برای بقای خود، ناچار به تابآوری هستند. وی به سمنها توصیه کرد که اول از همه باید به دنبال تابآوری خود باشند. زیرا تابآوری سمنها و تشکلها کمک میکند تا بتوانند به مددجویان خود همچنان خدمترسانی کنند، تا بار اضافهای بر دوش سازمانهای دولتی نیفتد. همچنین او پیشنهاد کرد که تشکلهای قویتر و بزرگتر در صورت امکان، دایره خدمترسانی خود را افزایش دهند و مددجویان ِتشکلهای دیگر را هم تحت پوشش قرار دهند. علاوه بر این تشکلهایی با موضوع محیط زیست یا حفظ میراث فرهنگی که اساسا مددجو ندارند هم میتوانند در این شرایط به همافزایی تشکلهای دیگر کمک کنند.
مهندس بختیاری بر این نکته تأکید کرد که در شرایط جنگی، تشکلها و سمنها تحت هر شرایطی باید راه ارتباطی خود و مخاطبان خود را که شامل مددجویان و خیرین است حفظ کنند. زیرا اهمیت حضور این گروهها و نهادها در شرایط جنگی، دوچندان میشود و اتفاقا در این روزها، خیرین تمایل بیشتری به حضور و همکاری دارند.
قبل از شروع صحبتهای مهمان سوم این نشست، دکتر تقیپور، به چند نکته اشاره کرد. اول اینکه اتفاقا در این ایام فعالان حوزه میراث فرهنگی و محیط زیست برای کمک به سایر تشکلها اعلام آمادگی کردهاند. همچنین حضور در این نشست با توجه به مشکلات و اختلالات اینترنتی، نشان از همت و جدیت تشکلها دارد و در آخر اینکه دکتر اولیایی، عضو هئیت مدیره شبکه ملی شتاب، متاسفانه در حمله هفته گذشته به منطقه زعفرانیه، آسیب دیدهاند و به نوعی جنگزده محسوب میشوند. ایشان را از زیر آوار بیرون کشیدهاند که متاسفانه خانه و زندگیشان را از دست دادهاند و ۴۰ نفر از همسایگانشان، داغدار شدهاند.
وظیفه خیریهها امیدوار کردن مردم است
نفر سوم در این نشست، زینب سادات مقدس؛ مدیرعامل جمعیت بینالمللی امامرضاییها، سخن خود را با صحبت درباره امید آغاز کرد. اینکه ما در یک جریان بیم و امید قرار داریم و وظیفه اول و آخر ما امیدواری و سوق دادن مردم به سمت امیدواری است. در واقع تابآوری، زیرمجموعه همین امیدواری قلمداد میشود.
وی در ادامه بر نقش مردم تأکید کرد. اینکه نیروی مردمی، نیروی عظیمی است که میتواند در این روزها منشا اثر باشد و در بسیاری زمینهها به جنگزدهها کمک کند. نقشآفرینی سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی مردم در این روزها، جریانساز امور خیر است. او پیشنهاد کرد که باید فضای رسمی حضور مردم در این جنگ را مهیا کرد و با ساماندهی محلهمحور و مردم محور، به گسترش جریان خیر کمک کنیم.
خانم مقدس در ادامه درباره ایجاد یک پلتفرم داد و ستد خدمات خیرین، سخن گفت. این پلتفرم در مراحل اولیه ساخت است و میتواند به ساماندهی خدمات مردمی کمک شایانی کند. خیرین از طریق این پلتفرم میتوانند به افزایش توان کار خیر، کمک کنند. وی در پایان گفت سالها برای ایجاد چهرهها کمک و هزینه شده، اما در روزگاری که به این چهرهها نیاز است، آنها را در میدان نمیبینیم. در حالیکه این انرژی را باید برای فربه کردن مردم هزینه میکردیم، نه چهرهها.
پیش از ادامه نشست و اضافه شدن فرزاد سلیمی به عنوان چهارمین سخنران، دکتر تقیپور نکاتی را افزود. وی درباره انتقال قریب به اتفاق مددجویان ساکن خیریهها به خارج از تهران گفت. این انتقال با تسهیلگری سازمان بهزیستی و سایر خیرین امکانپذیر شده است.
ایجاد شبکهای از انجمنها برای کمک به معلولان
فرزاد سلیمی طاری، مدیرعامل موسسه پرنیان سلامت شهر، چهارمین نفری بود که میکروفن خود را روشن کرد. او که خود دچار ضایعه نخاعی است، در موسسه خیریهاش به معلولان کمکرسانی میکند. سلیمی در سخنانش به سه نکته اشاره کرد. او پیشنهاد کرد مبلغی ماهیانه برای معلولان در نظر گرفته شود تا دغدغه تأمین هزینههای جانبی درمان از جمله هزینه پانسمان و تجهیزات پزشکی را نداشته باشند. این مبلغ ماهیانه میتواند از طرف بهزیستی و انجمنهای خیریه در اختیار معلولان قرار گیرد. زیرا هزینههای درمان و پانسمان دائما در حال افزایش و معمولان در تأمین آن دچار مشکل هستند.
دومین پیشنهاد او، ایجاد شبکهای از انجمنها بود. این انجمنها میتوانند به پرسنل و زیرمجموعه خود آموزش دهند تا بتوانند در شرایط عادی و بحران به معلولین کمکرسانی کنند. بهویژه در شرایطی که ممکن است بر اثر صدمات و آسیبهای ناشی از جنگ، عده بیشتری به جامعه معلولین اضافه شوند. آخرین پیشنهاد او به سازمان بهزیستی بود. این سازمان میتواند مکانهایی را در شهرهایی که کمتر درگیر جنگ هستند، مناسبسازی و معرفی کند تا معلولین در شرایط جنگی به این نقاط مراجعه کنند.
مسئولین باید دغدغههای فعالان اجتماعی را بشنوند
در انتهای این نشست، احمد قویدل، فعال اجتماعی صحبت کرد. قویدل عنوان کرد که مسئولین دولتی باید فضایی برای شنیدن دغدغههای فعالان اجتماعی، سمنها و خیرین ایجاد کنند. وی در ادامه به اهمیت صلحطلبی و ایجاد گفتمان صلحطلبی در تشکلها و سمنها اشاره کرد. قویدل ضمن تأکید بر اهمیت دفاع مشروع که نوعی صلحطلبی است، عنوان کرد که ما هم اکنون تحت یک تهاجم ظالمانه هستیم. دفاع ما شجاعانه است و در چنین شرایطی، حتی اگر جنگ همین امروز به پایان رسد، ما پیروز این جنگ هستیم.
احمد قویدل در ادامه به نقش روحیهدهی فعالان اجتماعی به تشکلها و سازمانهای کمکرسان اشاره کرد و مردم را به عنوان نقش اول این روزها عنوان کرد. این مردم میتوانند جای افراد مشهوری را بگیرند که در این روزها، از وظیفه ملی خود بیخبر هستند و اغلب در حوزه روحیهدهی و امیدبخشی، کاری انجام نمیدهند.
این نشست در پایان با آرزوی آمدن روزهای بهتر و حفظ امید و امیدواری، بعد از حدود ۲ ساعت به پایان رسید.
گزارش از حکیمه صنیعفر
