روایت امدادگر هلالاحمر از نالهٔ زندگی در زیر آوار
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خیر ایران به نقل از ایسنا، هلالاحمریها با همان لباسهای آشنا، در حوادث زیادی زندگیبخش شدهاند، اما ادعای زیادی ندارند و حتی برای گفتن از کارهای بزرگشان، تمایل زیادی نشان نمیدهند، مثل «محمد احمدی»؛ امدادگر و ناجی جمعیت هلالاحمر آذربایجان شرقی که در دفاع مقدس سوم در هر اصابتی، مشغول امدادرسانی و تفحص پیکرها بود.
احمدی که از سال ۱۳۷۶ بهعنوان امدادگر داوطلب به عضویت سازمان جمعیت هلالاحمر درآمده گفت: هلالاحمریها در حوادث و سوانح مختلف از زلزله و سیل تا تصادف و جنگ، کمکحال و پشتیبان مردم هستند و همیشه تلاش کردهاند تا بخشی از دردها و آلام حادثهدیدهها را تسکین بدهند. تلاشها و اقدامات امدادگران هلالاحمر در هر نقطه از ایران، جای تقدیر دارد؛ چرا که آنها جزو اولین نفراتی هستند که در هر حادثهای در صحنه حاضر میشوند و در تمامی حوادث با نیت خیرخواهانه و داوطلبانه کار میکنند.
این امدادگر، نحوهٔ امدادرسانی را نسبت بهشدت اصابت و تخریب منازل مسکونی، متفاوت دانسته و افزود: پیکرهای زیر آوار با همکاری نیروهای آتشنشانی و اورژانس از زیر آوار بیرون میآمدند و نیروهای هلالاحمر معمولاً بهعنوان اولین نیروی امدادی وارد صحنه شده و آخرین نفر از صحنه خارج میشدند.
احمدی گفت: پایِ کار بودنِ مردم در این صحنهها زیاد به چشم میخورد. مردم در هر حادثه و عملیات، اولین نفراتی هستند که در صحنه حاضر شده و به ما کمک میکنند و باید قدردان این مردم باشیم.
او افزود: افراد زندهٔ زیر آوار ما را امید میدانستند تا آنها را زودتر از زیر آوار بیرون بیاوریم. در محل اصابت زعفرانیه تبریز خانوادهای بودند که طبقهٔ همکف ساختمان مورد اصابت قرار گرفته بود و فقط مادر خانواده زنده و مصدوم بود و سه عضو خانواده شهید شده بودند. وقتی ما سر صحنه رسیدیم. برادر مادر خانواده و دیگر آشنایان بیتابی میکردند که افراد زیر آوار را سریعتر دربیاوریم.
این امدادگر هلال احمر در ادامه روایتش از عملیات امداد و نجات، منزل مسکونی مورد اصابت واقعشده در زعفرانیه تبریز، ادامه داد: تصور میکردند پیکرها زیر آوار زنده هستند، اما متاسفانه با توجه به شدت اصابت، امکان زندهماندن وجود نداشت و تلاش کردیم هر چه سریعتر پیکرها را دربیاوریم.
امدادگر و ناجی هلالاحمر در ادامه، داستان «حلما» را روایت کرد، دخترک یکونیمسالهای که بعد از شهادت پدر، مادر، خواهر و برادرش در حمله به ساختمان مسکونیشان به «دختر ایران»، مشهور شد و فیلمی از نجات او در شبکههای مجازی تا مدتها دستبهدست میشد، فیلمی که بیم و امید و معجزه را در دل خروارها خاک و بتن و آوار، نشان میدهد.
احمدی در پایان، توصیههایی هم برای مردم داشت: مردم سعی کنند در زمان وقوع حادثه تجمع نکنند؛ بهخصوص در زمان جنگ که ممکن است خطرات بعدی هم داشته باشد. خونسردی را حفظ کنند و خودشان و آسیبدیدگان را به آرامش دعوت کرده و در محلهای ایمن پناه بگیرند. مصدومان دارای وضعیت وخیم و دچار خونریزی در اولویت انتقال به مراکز درمانی باشند و هر چه مسیر بازگشایی را باز بگذارند، امدادرسانی، سریعتر انجام خواهد شد.
