به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خیر ایران، رمضان امسال، در حالی فرا رسیده است که نوای همبستگی میان مسلمانان و مسیحیان بلندتر از همیشه به گوش میرسد؛ ماهی سرشار از معنویت و روزهداری برای مسلمانان که همزمان با ایام روزه مسیحیان، فرصتی بینظیر برای تعمیق روابط و درک متقابل فراهم آورده است. پیامی که واتیکان به همین مناسبت منتشر کرده، گواهی بر این مدعاست.
رمضان، ماه مقدّس روزهداری، زمانی برای تفکر معنوی، ایمان و نیکوکاری برای مسلمانان است. مسلمانان در سراسر جهان در این دوره مقدس از خوردن، آشامیدن و لذتهای دنیوی خودداری میکنند و بر نماز، خودسازی و کمک به نیازمندان تمرکز میکنند. برای تقریباً ۲ میلیارد مسلمان در سراسر جهان، رمضان «ماه تقوا و همدلی» است. طبق قرآن، هدف از روزهداری، کمک به مؤمنان برای «رسیدن به تقوا» با خودداری از لذتهای دنیوی است.
این روزه آیینی دو سال پس از هجرت - مهاجرت حضرت محمد (ص) از مکه به مدینه، که آغاز تقویم اسلامی را رقم میزند - وضع شد. شب بیست و هفتم رمضان مهمترین شب این ماه است که یادآور شب قدر است، شبی که طبق سنت اسلامی، جبرئیل قرآن را بر حضرت محمد (ص) نازل کرد.این ماه، که با تفکر معنوی، ایمان و نیکوکاری همراه است، مسلمانان را در سراسر جهان به خودسازی، کمک به نیازمندان و تمرکز بر ارزشهای الهی دعوت میکند.
از سوی دیگر، ماه رمضان، فرصتی استثنایی برای تقویت پیوندهای همبستگی و وحدت بین اسلام و مسیحیت است. امسال همزمانی ماه رمضان با ایام روزه مسیحیان، فرصتی بینظیر برای درک متقابل و تعمیق روابط بین پیروان این دو دین بزرگ الهی فراهم کرده است. هر دو دین، روزهداری را نه فقط به عنوان امتناع از خوردن و آشامیدن، بلکه به عنوان یک انضباط معنوی برای تزکیه نفس و نزدیکی به خداوند متعال میدانند.
پیام واتیکان به مناسبت ماه رمضان
پیام اخیر «دیکاستری گفتگوی بین ادیانی سریر مقدس» با عنوان «مسیحیان و مسلمانان: آنچه ما امیدواریم با هم باشیم» به خوبی بر این همبستگی تاکید دارد. این پیام، که به امضای کاردینال جورج جیکوب کوواکاد و مونسنیور ایندونیل کودیثواکو، رئیس و دبیر این دیکاستری رسیده است با اشاره به ارزشهای مشترک روزهداری، دعا و نیکوکاری در هر دو دین، بر اهمیت وحدت، همدلی و شفقت تاکید میکند.
در این پیام تاکید شده است که چگونه رمضان، زمان مقدس روزه، دعا و نیکوکاری، فرصتی برای تجدید حیات معنوی فراهم میکند و تا حد زیادی با ایام روزه مسیحیان نیز همزمان است و بدین ترتیب، لحظهای بینظیر برای همبستگی بین ادیان ایجاد میشود.
دیکاستری اعلام کرد: روزه برای مسلمانان و مسیحیان تنها یک عمل محرومیت [از خوردن وآشامیدن] نیست، بلکه نوعی انضباط معنوی است.» این بیانیه ادامه داد: «مسلمانان با امتناع از خوردن و نوشیدن، یاد میگیرند که امیال خود را کنترل کرده و به سوی آنچه ضروری است روی آورند.» به طور مشابه، در مسیحیت، «از طریق روزه، دعا و صدقه دادن، ما به دنبال تطهیر قلب خود و تمرکز مجدد بر کسی هستیم که زندگی ما را هدایت و رهبری میکند.
این پیام خاطرنشان کرد: در دنیایی که آکنده از درگیری و تفرقه است، این اعمال معنوی مشترک، شهادت قدرتمندی از ایمان و وحدت ارائه میدهند.» «مسلمانان و مسیحیان با هم میتوانند این امید را گواهی دهند، با این اعتقاد راسخ که دوستی با وجود سنگینی بار تاریخ و ایدئولوژیهایی که طرد را ترویج میکنند، امکانپذیر است.
در نهایت، پیام میگوید هر دو دین در یک فراخوان مشترک برای زندگی با کرامت، احترام متقابل و عشق سهیم هستند. «اعتماد ما به خدا گنجی است که ما را فراتر از اختلافاتمان متحد میکند» و به ما یادآوری میکند که همه ما بخشی از یک خانواده بشری هستیم.
منابع:
دیدگاه خود را بنویسید