ورزشکاران پاراآسیایی؛ قهرمانانی که کمتر دیده می‌شوند
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خیر ایران، بازی‌های پاراآسیایی یکی از مهم‌ترین و اثرگذارترین رویدادهای ورزشی آسیاست که درهای تازه‌ای را به سوی فرصت‌های برابر برای ورزشکاران دارای معلولیت گشوده است. این رقابت‌ها از سال ۲۰۱۰ میلادی تا به امروز، میزبان ورزشکارانی بوده که سال‌ها در سکوت تمرین کرده‌اند تا سرانجام در فضایی حرفه‌ای بدرخشند و افتخار بیافرینند. البته که اهمیت این میدان بزرگ نباید صرفاً به مدال‌آوری خلاصه شود؛ چراکه چنین رویدادهایی بیش از هرچیز به افزایش شناخت عمومی از ورزش افراد دارای معلولیت یاری می‌رساند و گامی مهم برای اصلاح نگرش‌های نادرست جامعه نسبت به موضوع معلولیت است.
«تصور یک دل» در قلب ژاپن...
شعار این دوره از بازی‌های پاراآسیایی «Imagine One Heart» (تصور یک دل) بود که برای مخاطبان و دوست‌داران ورزش، شعاری تأمل‌برانگیز است. تصور وجود یک دل می‌تواند تداعی‌گر یک‌دل‌شدن آدم‌ها فارغ از تفاوت یا ویژگی باشد که بر همدلی و هم‌بستگی عمیق میان انسان‌ها تأکید می‌کند؛ چراکه آرمان نهایی این بازی‌ها نیز برداشتن موانع از مسیر افراد دارای معلولیت و پذیرش برابری آن‌ها با دیگر اعضای جامعه است.
در این رقابت‌ها، کاروان ورزشی ایران با کسب ۱۰۲ مدال رنگارنگ شامل ۲۶ طلا، ۳۶ نقره و ۴۰ برنز، در جایگاه ششم جدول رده‌بندی ایستاد. تیم کشورمان در دوره پیشین بازی‌های پاراآسیایی با ۱۳۱ مدال، عنوان نایب‌قهرمانی را از آن خود کرده بود.
گفتنی‌ست در این دوره از رقابت‌ها، نمایندگان ۴۵ کمیته ملی پارالمپیک در ۱۸ رشته ورزشی از جمله فوتبال نابینایان، والیبال نشسته، بسکتبال با ویلچر، شمشیربازی با ویلچر، راگبی با ویلچر، تنیس با ویلچر، شنا، دوومیدانی و... به دیدار یکدیگر رفتند.
درنهایت نیز چین در صدر جدول مدال‌ها قرار گرفت و ورزشکاران ۳۳ کمیته ملی نیز توانستند دست‌کم یک مدال را به خانه ببرند. گفتنی است ورزشگاه پالوما میزوهو میزبان اصلی مراسم افتتاحیه بود و سایر رقابت‌ها نیز در سالن‌ها و مناطقی مختلف در ناگویا و استان آیچی برگزار شدند.
کاروان تیم ملی ایران در این رقابت‌ها با شعار «به یاد کودکان هیروشیما، غزه و میناب» حاضر شد و عاطفه کشاورز؛ سرمربی تیم ملی پاراتکواندو بانوان ایران، در اقدامی نمادین دادخواهی خود را نسبت به شهادت دانش‌آموزان مینابی نشان داد. لازم به ذکر است، آنا جهانگرد 9 ساله؛ دانش‌آموز جانباز مدرسه شجره طیبه، سرپرست معنوی کاروان ایران در بازی‌های پاراآسیایی ۲٠۲۶ بود.
ناگویا؛ میزبانی چشم‌نواز در کرانه اقیانوس آرام
شهر ناگویا در استان آیچی، از کلان‌شهرهای مهم ژاپن است که در بخش مرکزی جزیره هونشو و در کرانه آرام اقیانوس آرام جا خوش کرده است. در حقیقت، این شهر بندری و پرجنب‌وجوش، مرکز ناحیه کلان‌شهری چوکیو محسوب می‌شود. البته مسابقات این دوره علاوه‌بر خود ناگویا، در شهرهای دیگر استان آیچی جریان داشت و حتی میزبانی برخی از رقابت‌ها را مناطقی چون «ایزو» در استان شیزوئوکا برعهده گرفتند.
کارنامه‌ی کاروان ایران؛ از تلاطم‌ها تا افتخارآفرینی‌ها
در این رقابت‌ها، کاروان ورزشی ایران با کسب ۱۰۲ مدال رنگارنگ شامل ۲۶ طلا، ۳۶ نقره و ۴۰ برنز، در جایگاه ششم جدول رده‌بندی ایستاد. البته این نتیجه در مقایسه با دوره پیشین بازی‌های پاراآسیایی _که ایران با ۱۳۱ مدال عنوان نایب‌قهرمانی را از آن خود کرده بود_ کمی غافلگیرکننده و حتی دور از انتظار بود. این نوسان عملکرد، پرسش‌هایی را در ذهن اهالی ورزش ایجاد کرد که شاید بتوان بخشی از ریشه‌های آن را در سایه سنگین تحریم‌های سال‌های اخیر و افت احتمالی سرمایه‌گذاری در رشته‌های پارالمپیکی و پاراآسیایی جست‌وجو کرد.
کاروان تیم ملی ایران در این رقابت‌ها با شعار «به یاد کودکان هیروشیما، غزه و میناب» حاضر شد و عاطفه کشاورز؛ سرمربی تیم ملی پاراتکواندو بانوان ایران، در اقدامی نمادین دادخواهی خود را نسبت به شهادت دانش‌آموزان مینابی نشان داد. لازم به ذکر است، آنا جهانگرد 9 ساله، دانش‌آموز جانباز مدرسه شجره طیبه سرپرست معنوی کاروان ایران در بازی‌های پاراآسیایی ۲٠۲۶ بود.
بااین‌همه، این موضوع نیازمند واکاوی دقیق‌تری در فرآیند آماده‌سازی ورزشکاران، نحوه تیم‌سازی و البته رشد چشمگیر رقبا در سطح آسیاست. با وجود همه این چالش‌ها، به‌عنوان مثال، تیم والیبال نشسته مردان ایران بار دیگر بر سکوی قهرمانی ایستاد و مدال طلای ارزشمند دیگری را به ارمغان آورد؛ تیم فوتبال نابینایان ایران نیز با تلاشی ستودنی به مدال برنز این رقابت‌ها دست پیدا کرد. جزئیات کسب مدال طلا از سوی این ورزشکاران از این قرار است:
آیلار جامی - پاراتکواندو
الهام صالحی - پارادوومیدانی
سینا ضیغمی‌نژاد - پاراشنا
محمد صابر - پارادوومیدانی
سامان پاکباز - پارادوومیدانی
عرفان بندری - پارادوومیدانی
امیرحسین علی‌پور - پارادوومیدانی
فائزه احمدی - پاراتیراندازی
امیرمحمد حقیقت‌شناس - پاراتکواندو
یاسین خسروی - پارادوومیدانی
علی‌رضا زارع - پارادوومیدانی
علی نوایی - پاراجودو
علی‌رضا بخت - پاراتکواندو
حامد حق‌شناس - پاراتکواندو
سعید افروز - پارادوومیدانی
احمد امین‌زاده - پاراوزنه‌برداری
هاجر صفرزاده - پارادوومیدانی
سینا ضیغمی‌نژاد - پاراشنا
سینا ضیغمی‌نژاد - پاراشنا
مهران نکویی مجد - پارادوومیدانی
مهدی اولاد - پارادوومیدانی
الهام صالحی - پارادوومیدانی
تیم ملی والیبال نشسته
ابوالفضل ظریف - پاراشنا
علی‌رضا زارع - پارادوومیدانی
صادق بیت‌سیاح - پارادوومیدانی
به نظر می‌رسد اخبار مربوط به این رقابت‌ها در ایران، در مقایسه با پوشش گسترده بازی‌های آسیایی و المپیک، با محدودیت‌های محسوسی روبه‌روست و خبرها به گزارش‌هایی کوتاه و گذرا خلاصه شده‌اند. چنین رویکردی ناخواسته به کاهش انگیزه جمعی ورزشکاران این رویداد می‌انجامد.
چین و ژاپن در صدر رقابت بازی‌های پاراآسیایی
در مسابقات این دوره، کاروان چین با کسب مجموع ۴۳۵ مدال _که شامل ۲٠۷ طلا، ۱۱۷ نقره و ۱۱۱ برنز می‌شود_ رتبه نخست را از آن خود کرد. ژاپن میزبان نیز با ۶۴ مدال طلا، ۶۰ نقره و ۶۲ برنز در جایگاه دوم ایستاد و ازبکستان با ۴۵ طلا، ۴۹ نقره و ۵۱ برنز مقام سوم را به دست آورد. کشورهای هند و کره جنوبی نیز به ترتیب جایگاه‌های چهارم و پنجم جدول را تسخیر کردند.
حاشیه‌های اجرایی؛ وقتی سرودها جابه‌جا شدند
یکی از حاشیه‌های پرسروصدای این دور از بازی‌ها، اشتباه‌های عجیب در پخش سرودهای ملی در برخی مراسم اهدای مدال بود. روز ۱۹ اکتبر و در هنگام توزیع مدال‌های تکواندوی مردان، سرود ملی ایران به اشتباه به‌جای سرود تایوان طنین‌انداز شد. عجیب‌تر این‌که در همان روز، در مراسم اهدای مدال بخش زنان نیز سرود ایران به‌جای سرود مغولستان پخش شد! پیش از دیدار تیم‌های والیبال نشسته زنان ایران و چین هم سرود ملی کره جنوبی به اشتباه نواخته شد و بلافاصله با سرود اصلی جایگزین شد. شهردار ناگویا در روز ۲۱ اکتبر به‌طور رسمی از این اشتباهات ناخواسته عذرخواهی کرد.
از کم‌کاری رسانه‌ها تا نیاز به دغدغه‌مندی جمعی
در کنار همه این پیروزی‌ها و حاشیه‌ها، یکی از نکاتی که بیش از هرچیز نیازمند تأمل است، میزان بازتاب رسانه‌ای این بازی‌ها در فضای رسانه‌ای ایران است. به نظر می‌رسد اخبار مربوط به این رقابت‌ها در مقایسه با پوشش گسترده بازی‌های آسیایی و المپیک، با محدودیت‌های محسوسی روبه‌رو بوده و خبرها به گزارش‌هایی کوتاه و گذرا خلاصه شده‌اند. چنین رویکردی ناخواسته به کاهش انگیزه جمعی ورزشکاران این رویداد می‌انجامد. همچنین ازآنجاکه بازتاب رسانه‌ای یک رویداد ورزشی در به‌رسمیت‌شناختن جایگاه واقعی ورزشکاران اهمیت زیادی دارد، کمرنگ‌بودن این‌گونه اخبار تلاش ارزنده ورزشکاران پاراآسیایی را از چشم جامعه پنهان می‌کند.
امید است که در دوره‌های آینده، بازی‌های پاراآسیایی در رسانه‌های ایران جایگاهی متناسب با وزن ورزشی و انسانی خود پیدا کنند و اخبار و افتخارآفرینی‌های این قهرمانان، با نگاهی فراگیرتر بازتاب یابد. این موضوع در آینده کمک بزرگی به کم‌رنگ‌شدن مرزهای ساختگی جامعه میان ورزشکاران دارای معلولیت و دیگر ورزشکاران خواهد کرد.
منابع: سایت کمیته بین‌المللی پارالمپیک، سایت کمیته پارالمپیک آسیا، ایرنا، SNN، خبرگزاری دانشجو، باشگاه خبرنگاران جوان