بیماران سوختگی پس از ترخیص به حمایت‌های بیشتری نیاز دارند
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خیر ایران، سوختگی از آن دسته حوادثی است که پیامدهای آن به پایان دوره بستری و درمان اولیه محدود نمی‌شود. بسیاری از بیماران پس از ترخیص، با هزینه‌های سنگین جراحی‌های ترمیمی، فیزیوتراپی، لباس‌های فشاری، خدمات سلامت روان و مشکلات بازگشت به کار و زندگی اجتماعی روبه‌رو هستند؛ مسائلی که برای خانواده‌های کم‌برخوردار دشوارتر است.
در همین زمینه، علیرضا جلالی، مدیرعامل انجمن ققنوس، در صد و چهل و دومین نشست «یک چای، یک تجربه» با تشریح فعالیت‌های این انجمن، از ضرورت نگاه جامع به سوختگی و توجه هم‌زمان به پیشگیری، درمان و بازتوانی بیماران سخن گفت.
انجمن ققنوس، جمعیت حمایت از بیماران سوخته، در سال ۱۳۹۴ مجوز فعالیت خود را از وزارت کشور دریافت کرد. این انجمن را گروهی از کادر درمانی فعال در حوزه سوختگی بنیان گذاشتند؛ افرادی که از نزدیک با دشواری‌های درمان این بیماران و کمبودهای موجود آشنا بودند.
جلالی با اشاره به محدود بودن مراکز تخصصی درمان سوختگی در تهران، توضیح داد که بیمارستان شهید مطهری در درمان حاد سوختگی و بیمارستان حضرت فاطمه در برخی خدمات ترمیمی، از جمله مراکز مهم این حوزه هستند. به گفته او، بخش مهمی از بار درمان کشور بر دوش تهران قرار دارد و همین موضوع، اهمیت ظرفیت‌های تخصصی درمان سوختگی را دوچندان می‌کند.
درمان سوختگی با ترخیص بیمار تمام نمی‌شود
یکی از محورهای اصلی فعالیت ققنوس، حمایت از بیمارانی است که پس از عبور از مرحله حاد درمان، همچنان به خدمات تخصصی نیاز دارند. به گفته مدیرعامل انجمن، این خدمات با توجه به شرایط هر بیمار و از طریق همکاری جراحان پلاستیک، فیزیوتراپیست‌ها، روان‌شناسان و روان‌پزشکان ارائه می‌شود.
خدمات سلامت روان برای بیماران مراجعه‌کننده رایگان است و پس از حدود ۱۰ جلسه، نیاز آنان به ادامه درمان ارزیابی می‌شود. انجمن همچنین با استفاده از همکاری کادر درمان، در تأمین بخشی از هزینه‌های خدمات ترمیمی و لیزر به بیماران کمک می‌کند.
جلالی تأکید کرد که بازتوانی باید متناسب با شرایط جسمی، روانی و اجتماعی هر فرد طراحی شود. در این رویکرد، برای هر بیمار برنامه‌ای اختصاصی در نظر گرفته می‌شود تا در کنار درمان‌های جسمی و روانی، مسائلی مانند ادامه تحصیل، اشتغال و بازگشت به فعالیت‌های روزمره نیز مورد توجه قرار گیرد.
هزینه‌هایی که پس از ترخیص باقی می‌مانند
لباس‌های فشاری یکی از نیازهای مهم بسیاری از بیماران سوخته است؛ پوشش‌هایی که برای کنترل ایجاد گوشت اضافه و کاهش برخی عوارض پوستی استفاده می‌شوند. به گفته جلالی، این لباس‌ها متناسب با اندازه بدن بیمار تهیه می‌شوند و استفاده از آن‌ها ممکن است ماه‌ها ادامه داشته باشد. هزینه تهیه این لباس‌ها نیز برای بسیاری از خانواده‌ها سنگین است.
او همچنین به هزینه پانسمان‌های نوین و خدمات سلامت روان اشاره کرد و گفت بخشی از این خدمات تحت پوشش بیمه قرار گرفته‌اند، اما همه نیازهای بیماران به‌طور کامل پوشش داده نمی‌شود. از نظر او، تأمین این هزینه‌ها به‌تنهایی از توان بسیاری از انجمن‌های غیردولتی خارج است و گسترش حمایت بیمه‌ای باید جدی گرفته شود.
پیشگیری؛ حلقه‌ای که نباید فراموش شود
مدیرعامل ققنوس، پیشگیری را یکی از مهم‌ترین محورهای فعالیت این انجمن دانست و توضیح داد که پیشگیری از سوختگی تنها به آموزش محدود نیست؛ بلکه آموزش عمومی، اجرای قوانین و استانداردسازی ایمنی ساختمان‌ها و تجهیزات را نیز در بر می‌گیرد.
به گفته او، بخش قابل توجهی از سوختگی‌ها در محیط خانه و محل کار رخ می‌دهد و بسیاری از این حوادث با رعایت اصول ایمنی و آموزش قابل پیشگیری‌اند. جلالی با اشاره به خطر مایعات داغ برای کودکان، تأکید کرد که خانواده‌ها و مراکز آموزشی باید در آموزش نکات ایمنی نقش فعال‌تری داشته باشند.
او همچنین به حادثه آتش‌سوزی مدرسه شین‌آباد اشاره کرد و گفت آموزش‌ندیدن افراد مسئول و استفاده از تجهیزات غیراستاندارد می‌تواند پیامدهای جبران‌ناپذیری به دنبال داشته باشد.
بازگشت به زندگی، فراتر از درمان جسمی
به گفته جلالی، بسیاری از بیماران سوخته پس از حادثه با انزوا، نگاه‌های آزاردهنده دیگران و مشکلات روانی مواجه می‌شوند. گاهی حتی پرسش‌هایی مانند «چرا سوختی؟» می‌تواند احساس سرزنش‌شدن را در آنان تقویت کند؛ در حالی که حمایت اجتماعی و برخورد محترمانه، بخشی از مسیر بازگشت این افراد به زندگی است.
او با تأکید بر ضرورت همراهی جامعه مدنی، مراکز درمانی و مردم با بیماران سوخته، خواستار توجه بیشتر به نیازهای آنان شد.
فعالیت ققنوس نشان می‌دهد که حمایت از بیماران سوخته، تنها به تأمین هزینه درمان محدود نیست؛ پیشگیری از حادثه، دسترسی به خدمات تخصصی، بازتوانی مستمر و فراهم‌کردن امکان مشارکت دوباره در جامعه نیز باید بخشی از این مسیر باشد.