کد خبر:۶۲۶۳

فناوریِ صوتی به‌جای کلاسِ سوادآموزی؛ پروژهٔ گینه‌ای که زندگیِ ۲٬۵۰۰ زن را متحول کرد

در یکی از روستا‌های دورافتادهٔ گینه، زنی گوشیِ هوشمندش را روشن می‌کند و صدایی به زبانِ محلی برایش از تکنولوژیِ جدیدِ «موسو‌تِک» می‌گوید: «چطور از کودکت مراقبت کنی، چطور یک کسب‌وکارِ کوچک راه بندازی، چطور از حقوقت دفاع کنی». او سوادِ خواندن و نوشتن ندارد، اما حالا می‌تواند یاد بگیرد. این طرح تا امروز زندگیِ ۲٬۵۰۰ زن را تغییر داده و ۴۰۰ نفر از آنها را به کارآفرین تبدیل کرده است. فناوریِ صوتی، بدون نیاز به کتاب و قلم، زنانِ بی‌سواد را از حاشیه به متن آورده است.
BIE-Cosmos

 به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خیر ایران، سازمان مردم‌نهاد گینه‌ای «مون انفان، ما وی» (به معنای «فرزند من، زندگی من») با پروژهٔ نوآورانهٔ «موسو‌تِک» (MoussoTech)، با هدف توانمندسازی زنان بی‌سواد در مناطق محروم گینه و با بهره‌گیری از فناوریِ صوتی و گوشی‌های هوشمند، مسیری تازه برای مشارکتِ اجتماعی و اقتصادیِ زنانِ حاشیه‌نشین گشوده است. این طرح موفق شد در سال ۲۰۲۵ جایزهٔ معتبر «بی‌آی‌ای» (BIE-Cosmos) را در حوزهٔ نوآوری اجتماعی از آن خود کند.

جایزهٔ بی‌آی‌ای یکی از جوایزِ برجسته در حوزهٔ فناوری و نوآوریِ اجتماعی است که هر ساله به طرح‌هایی اهدا می‌شود که با استفاده از فناوری، به حلِ چالش‌های انسانی و توسعه‌ای کمک می‌کنند. مراسم اهدای این جایزه در سال ۲۰۲۵ با حضور نمایندگانی از سازمان‌های بین‌المللی در پاریس برگزار شد و پروژهٔ موسو‌تِک به‌عنوان یکی از تأثیرگذارترین طرح‌های سال معرفی گردید.

فناوریِ صوتی به‌جای کلاسِ سوادآموزی؛ پروژهٔ گینه‌ای که زندگیِ ۲٬۵۰۰ زن را متحول کرد

مشکلِ بزرگ گینه؛ زنان بی‌سواد، قفل‌شده در انزوا

 در بسیاری از مناطق روستایی گینه، نرخِ بی‌سوادی در میان زنان به‌شدت بالاست. این زنان که اغلب سرپرستِ خانوار یا مسئولِ تأمین معاش خانواده هستند، به دلیل نداشتنِ سوادِ خواندن و نوشتن، از بسیاری از اطلاعاتِ حیاتی مانند اخبارِ سلامت، فرصت‌های شغلی، حقوقِ قانونی و برنامه‌های حمایتی بی‌بهره‌اند. این موضوع، آنان را در یک چرخهٔ فقر و انزوای اطلاعاتی محبوس کرده است.

سازمان «مون انفان، ما وی» که سال‌ها در حوزهٔ حمایت از زنان و کودکان در گینه فعالیت داشته، با مشاهدهٔ این شکافِ عمیق، به این نتیجه رسید که راه‌حلِ سنتی (کلاس‌های سوادآموزی) اگرچه ضروری است، اما زمان‌بر است و بسیاری از زنانِ دارایِ مسئولیت‌های خانوادگی، فرصتِ شرکت در این کلاس‌ها را ندارند. به همین دلیل، تیمِ این سازمان تصمیم گرفت با استفاده از فناوری که امروزه تقریباً در دسترسِ همه قرار دارد، مسیری جدید ایجاد کند.

راه‌حلِ موسو‌تِک؛ سکوی صوتی به‌جای کتاب و قلم

 پروژهٔ موسو‌تِک بر پایهٔ این ایدهٔ ساده، اما هوشمندانه طراحی شده است که اطلاعاتِ حیاتی را نه از طریقِ متن، که از طریقِ صدا به زنان برسانیم. در این برنامه، به زنانِ شرکت‌کننده یک گوشیِ هوشمند اهدا می‌شود. سپس از طریق یک سکوی صوتیِ اختصاصی (که به‌صورتِ آفلاین و با مصرفِ کمترینِ داده طراحی شده است)، پیام‌های صوتیِ آموزشی و اطلاع‌رسانی به زبان‌های محلی از جمله فولانی، مانینکا و سوسو برایشان پخش می‌شود. این پیام‌ها شامل موارد زیر است:

  • اطلاعاتِ بهداشتی و مراقبت از کودک
  • آشنایی با حقوقِ قانونیِ زنان
  • فرصت‌های شغلی و کارآفرینیِ خُرد
  • هشدار‌های اقلیمی و توصیه‌های کشاورزی
  • اطلاع‌رسانی در مورد برنامه‌های حمایتیِ دولت و سازمان‌های غیردولتی
  • برنامهٔ منتورینگ؛ همسفرِ الگو‌های موفق.

 نوآوریِ موسو‌تِک به سکوی صوتی ختم نمی‌شود. این پروژه یک برنامهٔ منتورینگِ (برنامهٔ مربی‌گری) ساختاریافته را نیز طراحی کرده است. در این برنامه، زنانِ شرکت‌کننده با الگوهای موفقِ زن از همان مناطق و روستاها آشنا می‌شوند؛ زنانی که با وجودِ محدودیت‌های مشابه، توانسته‌اند مسیری از موفقیت را طی کنند؛ خواه در حوزهٔ کارآفرینی، خواه در حوزهٔ سلامت یا آموزش.

 این مربی‌ها به‌صورتِ دوره‌ای با زنانِ تحتِ پوشش دیدار می‌کنند، تجربیاتِ خود را به اشتراک می‌گذارند، به سؤالاتشان پاسخ می‌دهند و آنان را در مسیرِ شناسایی و بهره‌برداری از فرصت‌ها همراهی می‌کنند. به گفتهٔ مدیر اجراییِ سازمان «مون انفان، ما وی»، «هدفِ ما فقط دادنِ اطلاعات نیست؛ هدف، ایجادِ یک شبکهٔ حمایتیِ زنده و پویاست که زنان را به هم متصل کند و به آنان اعتمادبه‌نفسِ لازم برای تغییرِ زندگی‌شان را بدهد.»

اگرچه پروژهٔ موسو‌تِک در مراحلِ اولیهٔ اجراست، اما نتایجِ اولیهٔ آن امیدوارکننده بوده است. بیش از ۲٬۵۰۰ زن در ۳۰ روستا تحتِ پوشش این برنامه قرار گرفته‌اند و بالای هشتاد درصد از زنانِ شرکت‌کننده گزارش داده‌اند که به اطلاعاتِ جدید و مفیدی دسترسی پیدا کرده‌اند که پیش‌تر در اختیارشان نبوده است. همچنین بیش از ۴۰۰ زن از طریقِ مشاوره‌های این سکو، موفق به راه‌اندازیِ یک کسب‌وکارِ کوچک (مانند پرورشِ مرغ، خیاطی یا فروشندگیِ محصولاتِ محلی) شده‌اند. تعدادِ مراجعات به مراکزِ بهداشتی برای مراقبت‌هایِ دورانِ بارداری و شیردهی در مناطقِ تحتِ پوشش، ۴۰ درصد افزایش یافته است.

چشم‌انداز؛ گسترشِ مدل به کشور‌های همسایه

سازمان «مون انفان، ما وی» برنامه دارد تا با استفاده از بودجهٔ جایزه و حمایتِ سازمان‌های بین‌المللی، این مدل را به سایرِ مناطقِ محروم گینه و حتی به کشورهای همسایه مانند بورکینافاسو و ساحل عاج گسترش دهد. به گفتهٔ کارشناسان، مدلِ موسو‌تِک یک الگویِ قابلِ تکرار برای بسیاری از کشورهای آفریقایی است که با چالشِ بی‌سوادیِ زنان و شکافِ دیجیتال دست‌وپنجه نرم می‌کنند. مدیر اجراییِ این سازمان تأکید کرده است: زنانِ بی‌سواد، نادان نیستند؛ فقط به ابزاری نیاز دارند که با شرایطِ زندگیشان هماهنگ باشد. موسو‌تِک ثابت کرد که فناوری، وقتی درست طراحی شود، می‌تواند پلی باشد که زنان را از حاشیه به متنِ جامعه بیاورد.

منابع:
monenfantmavie.org 

 BIE-Cosmos Prize

The African Telegraph 


ارسال دیدگاه
captcha