خاطرۀ یک کنشگر حوزۀ افراد دارای معلولیت از مرحوم اکبر عبدی
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خیر ایران، روابط عمومی جامعه معلولین ایران ضمن تسلیت بابت درگذشت «هنرمند و بازیگر مردمی و با معرفت سینمای ایران»، اکبر عبدی، خاطره ای از دکتر نعیمی، فعال حوزه افراد دارای معلولیت درباره آن مرحوم منتشر کرد. در این یادداشت آمده است:
«از مهر ۱۳۶۸ تا بهمن ۱۳۷۱ در دوره کارشناسی، در خوابگاهی اقامت داشتم که خانهای ویلایی و بزرگ در بلوار پونک باختری آن زمان و دادمان فعلی در شهرک غرب بود. از سر چهارراه که حالا بیمارستان آتیه قرار دارد، تا خوابگاه در حوالی انتهای آن بلوار فاصله بیش از یک کیلومتر بود که گاه پیاده میرفتم و گاه که خسته بودم، منتظر ماشین میماندم. آن روزها اصلا ماشین خیلی کم بود. یک بار بعدازظهر گرمی بود و از دانشگاه برگشته بودم. سر چهارراه منتظر ایستاده بودم. یک رنو ۵ جلویم توقف کرد. سوار شدم. یک دفعه دیدم که راننده کسی نیست جز اکبر عبدی که آن زمان خیلی مشهور بود. با توجه به اینکه ۹ سال از من بزرگتر بود، آن زمان قاعدتا ۲۹ یا ۳۰ ساله بود. خوش و بشی کردم و خیلی با متانت جواب داد. مرا جلوی خوابگاه پیاده کرد و رفت. خدا رحمتش کند.»