در حاشیه هشتمین نمایشگاه بینالمللی تصویرسازی «صلح را باید از کودکی آموخت»، کودکان علاوهبر ۳۰ شهریور، اول و دوم مهر از ساعت ۱۷ تا ۱۹، در کنار تماشای آثار تصویرگران جهان، با قصهخوانی، گفتوگو با نقاشیها، ساخت درنا و بافتن یک اثر جمعی، صلح را در قالب تجربهای مشارکتی لمس میکنند. این نمایشگاه تا سوم مهر، هر روز درگالری زمستان خانهٔ هنرمندان ایران برپاست.
همزمان با روز جهانی صلح، نشست «صلح و کودکی» با تمرکز بر نقش ادبیات کودک، میراث فرهنگی، طبیعت و آموزش در شکلگیری فرهنگ صلح از ساعت ۱۰ تا ۱۳ دوشنبه ۳۰ شهریور در موزهٔ صلح تهران برگزار میشود.
هشتمین نمایشگاه بینالمللی تصویرسازی «صلح را باید از کودکی آموخت» در گالری پاییز خانهٔ هنرمندان ایران افتتاح شده است. این نمایشگاه آثار ۲۰ تصویرگر و گروه تصویرگری از ۲۰ کشور را گرد هم آورده است. علاقهمندان تا سهشنبه ۳۱ شهریور، از ساعت ۱۴ تا ۲۱ و از اول تا سوم مهر از ساعت ۱۴ تا ۲۰ به گالری پاییز خانهٔ هنرمندان ایران مراجعه کنند.
بیستوهفتمین نمایش سالانه «صلح جهانی شایستهٔ همه کودکان» دوشنبه ۳۰ شهریور در فرهنگسرای خانواده برگزار میشود. آثار هنری اعضای خانههای کودک شوش و ناصرخسرو و فرهنگسرای خانواده در این برنامه به نمایش درمیآید.
نویسندهٔ «چمدان» دوست دارد پیش از پرچسبزنی بر پیشانی دیگران، بیاموزیم چطور داستان آنها را بشنویم. این کتاب تحسینشده تلنگری برای عبور از بیگانههراسی و ساخت جامعهای است که در آن افراد دارای معلولیت، مهاجران و حاشیهنشینان، میتوانند بهاندازهٔ دیگران مورد احترام باشند.
کودکی که پدرش کتابهای زبان اصلی را برای او ترجمه میکرد _هنگام نوشتن ترجمههای پدرش_ خیال میکرد خودش نویسندهٔ آن کتابهاست. همان علاقه و تخیل، او را در بزرگسالی به کلاسهای ترجمه و روزنامهنگاری و سرانجام به روستاها و مناطق عشایری رساند؛ جایی که همراه با «کانون توسعهٔ فرهنگی کودکان»، پشتیبان کتابخانههای روستایی بسیاری شد، به کتابداران آموزش داد و تلاش کرد کتاب را به دست کودکانی برساند که راه خانههایشان تا زیرساختهای فرهنگی، طولانیتر از یک جادهٔ روستایی بود.
ورود ۲ هزار و ۷۰۰ جلد کتاب و نشریه در قالب ۹۷ عنوان تازه به مراکز فرهنگیهنری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سیستانوبلوچستان، دسترسی کودکان و نوجوانان به منابع متنوع مطالعاتی را افزایش داده است؛ اما میان «تازه شدن قفسهها» و پاسخ دادن به نیاز واقعی مخاطب فاصلهای وجود دارد که به نحوه انتخاب کتاب، شناخت علایق کودکان و ارتباط کانون با مدارس، معلمان و مربیان گره خورده است.
در منظومهٔ «آخرین پرندهٔ آزاد»؛ سرودۀ اسدالله شعبانی داستان گروهی از پرندگان را میخوانید که بهسبب دخالت انسان در طبیعت ناچار به کوچ اجباری میشوند؛ اما ایستادگیِ آخرین پرنده و امید به بازسازی زیستبوم پرسشی مهم را به ذهن میآورد؛ آیا طبیعت از نو متولد خواهد شد؟
نمایش «بازیگر سایهها» که حاصل بیش از سه سال فعالیت عملی با نوجوانان طیف اتیسم با عملکرد بالاست، سهشنبه ۱۷ شهریورماه ساعت ۱۸:۳۰ در سالن حافظ روی صحنه میرود؛ این اثر با بهرهگیری از تجربههای تئاتردرمانی، سایکودرام و متد اکتینگ شکل گرفته و علاقهمندان میتوانند برای تهیه بلیت به سایت فروش بلیت این اجرا مراجعه کنند.
آیا داستان میتواند کودک و نوجوان را از تماشای بحران به فکرکردن دربارهٔ آن وادارد؟ فرحناز عطاریان؛ نویسنده و مترجم معتقد است وقتی مفاهیمی، چون «فقر»، «مهاجرت» یا بحران «محیطِزیست» در قالب تجربهٔ انسانی روایت میشوند، بچهها میتوانند بهجای دریافت پیام مستقیم، دربارهٔ آن موقعیت بیندیشد، انتخاب کنند و دست به داوری بزنند. به باور او، همین تجربه میتواند نخستین قدم برای پرورش «تفکر انتقادی» و نزدیکشدن آنان به «کنشگری» باشد.