آشنایی با خلبانی که در آسمانِ نیکوکاری هم پرواز می‌کند

مستند «بر فراز آسمان آبی» به زندگی کاپیتان حسین حیدری، خلبان بازنشسته پرداخت که مدرسه‌سازی را از زادگاه پدری آغاز کرد و در مناطق محروم ادامه داد و ساخت کتابخانه، ورزشگاه، حمام، درمانگاه و خوابگاه دانشجویی را نیز مدنظر قرار داده است.

کد خبر: ۸۵۰

تاریخ: ۰۸ فروردين ۱۴۰۳ - ۱۰:۴۵

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی خیر ایران، مستند «بر فراز آسمان آبی» از مجموعه مستند «انسان‌سازان» که با هدف فرهنگسازی در کار خیر و واکاوی زندگی خیرین مدرسه‌ساز با همکاری آموزش و پرورش و مجمع خیرین مدرسه‌ساز تهران ساخته شده است، ساعت ۲۰ شامگاه هفتم فروردین از شبکه مستند سیما پخش شد.

در این مستند به زندگی کاپیتان حاج حسین حیدری؛ خلبان بازنشسته‌ای پرداخته شد که عاشق زادگاه پدری خود یعنی روستای آب‌مشکین استان همدان است و از سال ۱۳۷۲ ساخت مدرسه را آنجا شروع کرد و تا امروز همچنان مدرسه‌سازی را در روستاهای محروم این استان و مناطق محروم شهرهایی همچون تهران، کرج و مشهد ادامه داده است.

کار خیر در پرتوی دعای خیر مادر

کاپیتان حاج حسین حیدری در نظر اقوام و آشنایان از نظر بخشندگی، مهربانی و خیرخواهی زبانزد است. اگر برای کسی از اقوام و حتی افرادی که ارتباط فامیلی با او ندارند مشکلی پیش آید، حاج حسین در حد توان کمک و برای رفع مشکل تلاش می‌کند. از نکات بارز زندگی وی ارتباط خوب با مادر است. مادر حاج حسین برای او دعا می‌کند، برای سلامتی‌اش صدقه می‌اندازد و دعای خود را بدرقه راه پسرش می‌داند. مادر از حاج حسین راضی است و مدام دعا می‌کند که خدا هم از او راضی باشد.

حاج حسین حیدری که هرچه دارد را از دعای خیر مادر می‌داند، گفت: بسیاری از افراد متمکّن هنوز اطلاعی از کمبودها و مشکلات ندارند. باید نشان دهیم کسانی هم هستند که تمکن مالی دارند و در کنار کارهای خود، به خلق هم خدمت می‌کنند. مردم باید با این افراد و کارهای خیرشان آشنا شوند.

یکی از خیرین در مورد کاپیتان حیدری اظهار داشت: حاج حسین حیدری، فرد نیک‌اندیش و خیّر است. او کاپیتان است و می‌توانست در موارد دیگر هزینه کند اما ترجیح داد که در زمینه مدرسه‌سازی و فرهنگ‌سازی کار کند و مدارس خیلی خوبی در شهر کبودرآهنگ احداث کرده و منشأ خدمات و آثار ارزشمندی در همدان بوده است.

خیّری که خیّرسازی هم می‌کند

کاپیتان حیدری همانطور که به دیدن مادر و اقوام می‌رود تا در صورت لزوم کمکی به حل مشکلی داشته باشد، به مدارس ساخته و نیمه‌ساخته خود سر می‌زند تا در جریان امکانات، کمبودها و روند کار قرار گیرد. وی به زمین فوتبالی که برای بچه‌ها احداث کرده است، می‌رود و شاهد تماشای فوتبال و بازی بچه‌ها می‌شود و لذت می‌برد. حاج حسین که بسیار متواضع و مردمی است گاهی هم در مدرسه با معلمان پینگ‌پنگ بازی می‌کند.

کاپیتان حاج حسین حیدری، عضو مجمع خیرین مدرسه‌ساز شهر تهران و در استان همدان یکی از خیرین مطرح و شناخته‌شده است. وی متولد تهران و از معدود کسانی است که زادگاه پدری خود را نه تنها فراموش نکرده بلکه باعث شده است دانش‌آموزان آن منطقه و حتی استان در فضای مناسب و بزرگی درس بخوانند. خیرین دیگر، او را به عنوان خیّری می‌شناسند که خیّرسازی هم می‌کند.

یکی از اهالی روستا در شهرستان کبودرآهنگ با اشاره به تحولی که حاج حسین حیدری در این شهرستان بوجود آورده است، بیان کرد: روزی آقای حیدری از من سوال کرد: «آیا دخترت به مدرسه می‌رود؟» گفتم که مدرسه‌ای نیست تا او برود. ایشان در روستای ما یک مدرسه شبانه‌روزی ساخت و باعث شد که بچه‌های روستا به درس و مدرسه کشیده شوند و حتی به مدارج بالا برسند.

فارغ‌التحصیلانی که ثمرۀ کار خیر هستند

دانش‌آموز یکی از روستاهایی که حاج حسین حیدری در آن مدرسه ساخته است، اذعان کرد: در مدرسه‌ای که حاج حسین ساخته است، درس خواندم. اگر در روستای ما مدرسه نبود، ترک تحصیل می‌کردم و یا باید برای درس‌خواندن به شهرستان‌های دیگر می‌رفتم که بسیار دشوار یود.

معلم یکی از مدارسی که کاپیتان حیدری آن را احداث کرده است، خاطرنشان کرد: مدرسه‌هایی که خودم در آن درس می‌خواندم، خوب نبود و امکاناتی نداشت. مدارسی که حاج حسین می‌سازد، عالی و دارای امکانات خوبی است. معلمان دیگر وقتی این مدارس را می بینند، با تعجب می‌گویند که در شهرستان اینگونه مدرسه ندیده‌اند.

ثمره تاسیس مدارس کاپیتان حاج حسین حیدری بعد از چند سال نمود پیدا کرده است که از آن جمله می‌توان به فارغ‌التحصیلان رشته‌های مختلف اعم از پزشکی، مهندسی و وکالتی اشاره کرد که زمانی در مدرسه روستای آب‌مشکین درس می‌خواندند. همین به بار نشستن کارهای خیر است که باعث شده است حیدری از خدا قدرت و سلامتی بخواهد تا تیمی تشکیل دهد و به نقاط محروم ایران برود، با کمک خیرین بتواند مدرسه‌های بیشتری بسازد و کودکان زیادی را به سمت درس سوق دهد.

کاپیتان حیدری به دور از تبلیغات و منیّت است

داوود ایمانی؛ کارشناس روانشناسی بالینی، آشنایی با حاج حسین حیدری را تحول بزرگی در زندگی خود دانست و گفت: بعد از یک بگو مگوی پدر فرزندی از روستایی در همدان برای کار عازم تهران شدم. در تهران با حاج حسین حیدری آشنا شدم و ایشان سوال کرد که چرا به تهران آمدم. گفتم که درس سخت بود و هزینه هم بالا و برای کار آمدم. ایشان گفت: «من هزینه تحصیل تو را می‌دهم. برو و درس بخوان.»

ایمانی ادامه داد: روز بعد حاج حسین به شرکتی که در آن کار می‌کردم، آمد و صحبت‌هایی کرد و در نهایت گفت: «برگرد و درس بخوان. باید تلاش کنی و می‌توانی؛ فلان مخترع، تاریخدان و... هم توانستند.» من به روستا برگشتم و ادامه تحصیل دادم و به دانشگاه راه پیدا کردم. ملاقات با حاج حسین حیدری باعث شد که من با اینکه درسم خوب نبود در تحصیل، شروع دوباره‌ای داشته باشم.

مهندس شریعتی از اعضای مجمع خیرین مدرسه‌ساز تهران معتقد است، حاج حسین حیدری در پشت صحنه است و کارهایش بسیار مطلوب و خداپسندانه است

یکی از خیرین حاج حسین را به دور از هرگونه تبلیغات و منیت‌ها دانست و افزود: ایشان بسیار محترم است و تعریف و تمجیدی از خود نمی‌کند. هر جا نیاز باشد حضور دست به جیب دارد. در شرایطی که بعضی کوچکترین کارشان را تبلیغ می‌کنند، ایشان به دور از تبلیغات و دارای اخلاق، منش و شخصیتی خوب است.

کار خیر را از زادگاه خود شروع کنید

کاپیتان حاج حسین حیدری ضمن تشویق همه به امور خیر اظهار داشت: توصیه می‌کنم همه افراد، حرکتی در حوزۀ خیر داشته باشند. هرکس از زادگاه خودش شروع کند. وقتی خداوند عنایت و لطف کرده است باید سرمایه‌هایش را حفظ کنیم. همه ما مسئول هستیم. خداوند امانت‌هایی را به ما داده است و باید امانتدار خوبی باشیم.

وی با اشاره به ضرورت خدمت به بچه‌ها به عنوان آینده‌سازان کشور، بیان کرد: از کارهای خیری که انجام می‌دهم، لذت می‌برم. از خدا تشکر می‌کنم که قدرت و توان خدمت به بچه‌ها را به من داده است. از خدا می‌خواهم کمک کند تا زنده هستم این خدمت ادامه یابد. این کار لذت دارد و کسی آن را درک می‌کند که در این کار باشد. بچه‌ها نیاز به مدرسه، دانشگاه و باشگاه دارند. افرادی که تمکن مالی دارند باید این نیازها را در حد توان خود برطرف کنند.

درس و مدرسه، حکم آبیاری گیاهان را برای بچه‌ها دارد

این خیّر، بچه‌ها را به گل و گیاه توصیف کرد و افزود: یک هفته مسافرت بودم و وقتی به خانه برگشتم، احساس کردم که گل و گیاه‌ها خشک و کم آب شده است. با آن‌ها صحبت کردم و به آن‌ها آب دادم تا از بین نروند. بچه‌ها هم مثل گل و گیاه هستند، اگر شرایط درس و مدرسه برای آن‌ها ایجاد نشود همچون گل و گیاهی که آب به آن‌ها نرسیده است، خشک می‌شوند. باید به فکر مدرسه‌سازی برای بچه‌ها که آینده‌سازان کشور هستند، باشیم. آن‌ها باید عین گل و گیاه سبز و موفق شوند. کاری نکنیم آن‌ها پژمرده و خشک ‌شوند.

در ادامه این مستند، دکتر ناصر قفلی؛ رئیس مجمع خیرین مدرسه‌ساز با بیان اینکه همه می‌توانند در مدرسه‌سازی مشارکت کنند، گفت: همه در این زمینه مشارکت کنند ولو با یک آجر یا 100 هزار تومان. کسی امکان بیشتر دارد، می‌تواند بیشتر کمک کند. پول‌های خُرد است که جمع می‌شود و وانگهی دریا خواهد شد. هشت مدرسه استثنایی را با همین پول‌های خُرد ساختیم و شش مدرسه استثنایی هم با همین پول‌ها در حال ساخت است.

به جای وصیت درباره کار خیر، خودتان کار خیر کنید

دکتر قفلی انجام کار خیر در زمان حیات را بر وصیت‌کردن مبنی بر کار خیر ارجح دانست و افزود: وصیت نکنید که بعد از مرگم فلان کار خیر را برایم کنید. در زمان زنده بودن از یک‌سوم مال خود استفاده کنید و کار خیر انجام دهید. برای بچه‌های شما هم اینگونه راحت‌تر است ضمن اینکه ممکن است بچه‌ها بعد از مرگ شما به وصیتتان عمل نکنند.

کارهای خیر کاپیتان حاج حسین حیدری تنها به مدرسه‌سازی محدود نشده است بلکه ساخت کتابخانه، ورزشگاه، حمام، درمانگاه، مدرسه قرآنی، خوابگاه دانشجویی، تعمیر و تجهیر مدارس، تامین بورسیه دانشجویان، آزاد‌سازی زندانیان و اشتغال‌زایی در شرکت عکس برگردان گل سرخ تهران را نیز در برمی‌گیرد. کاپیتان حیدری که از پرواز لذت می‌برد و به قول خودش با پرواز بیشتر به قدرت الهی پی می‌برد، فراتر از آسمان آبی رفت تا لذت بیشتری را تجربه کند. وی بر فراز آسمان نیکوکاری اوج گرفت و آرزو دارد تا زمانی که زنده است در این آسمان پرواز کند.

گزارش از مریم داوری