انتقاد «رسول جعفریان» از عملکرد نهادهای عمومی برای جلب اعتماد خیرین

رسول جعفریان؛ استاد دانشگاه تهران و پژوهشگر برجسته تاریخ با اشاره به کمک  یک میلیارد دلاری روت گاتسمن به یک دانشکده پزشکی در نیویورک، گفت: در اینجا  اگر کسانی پول داشته باشند، از چنین کمک‌هایی دریغ دارند، شاید چون نهاد دانشگاه را متعلق به عموم نمی‌دانند، بلکه مِلک کسانی می‌بینند که به  مصلحت، هرکاری می‌خواهند می‌کنند.

کد خبر: ۷۳۸

تاریخ: ۱۰ اسفند ۱۴۰۲ - ۱۹:۵۵

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خیر ایران، رسول جعفریان، استاد دانشگاه تهران و پژوهشگر تاریخ در صفحه شخصی خود در شبکه اجتماعی ایکس (توییتر سابق) نوشت:

«روت گاتسمن، 93 ساله، یک میلیارد دلار به یک دانشکده پزشکی در نیویورک کمک کرد تا از دانشجویان شهریه گرفته نشود. در اینجا  اگر کسانی پول داشته باشند، از چنین کمک‌هایی دریغ دارند، شاید  چون نهاد  دانشگاه را متعلق به عموم نمی‌دانند، بلکه مِلک کسانی می‌بینند  که به  مصلحت، هرکاری می‌خواهند می‌کنند.»

اشاره جعفریان به اقدام خانم روت گاتسمن (Ruth Gottesman) همسر دیوید گاتسمن (تاجر مشهور و فقید آمریکایی) است که طی روزهای اخیر رقم چشم‌گیر یک میلیارد دلار (معادل 50 هزار میلیاردتومان) به دانشکده پزشکی آلبرت انیشتین در نیویورک اهدا کرد.

دیوید، همسر روت گاتسمن، در سال ۲۰۲۲ در ۹۶ سالگی درگذشت. او در  وصیت‌نامه‌اش تمام ثروت میلیاردی خود را برای همسرش به جا گذاشته بود «تا هر جور صلاح می‌دانی خرجش کنی». تحصیل در دانشگاه‌های آمریکا برای تمام دانشجویان گران تمام می‌شود و برخی از گران‌ترین دانشگاه‌های دنیا را در آمریکا می‌توان یافت.

بر اساس آماری که دانشکده پزشکی اینشتین در اختیار رسانه‌ها قرار داده است بیش از نیمی از دانشجویان این مرکز آموزشی پس از پایان تحصیلات خود دست‌کم ۲۰۰ هزار دلار بدهکارند که با احتساب بهره این پول، بازپرداخت آن  برای دانشجویان سال‌ها طول می‌کشد.

در ایران نیز هرساله تعدادی از خیرین، ارقام قابل توجهی را به کار خیر در حوزه آموزش و بهداشت اختصاص می‌دهند (البته نه در حد مورد مذکور) اما مشاهدات تجربی نشان می‌دهد تمایل به انجام این اقدامات کم شده است و بخش‌هایی از جامعه نیز به علت بی‌اعتمادی، شدت مخالف قرارگرفتن سرمایه‌های نیکوکاران در حوزه‌های عمومی هستند.

خیر ایران پیش‌تر در گزارشی با عنوان «واکنش‌های منفی به پزشک نیکوکار زیر یک پُست؛ غیرقابل تعمیم اما قابل توجه» روند بی‌اعتمادی بخش‌هایی از جامعه نسبت به نهادهای عمومی را مورد بررسی قرار داده است.