مسجد مظفری؛ پاتوق نیکوکاران دروازه‌غار

مسجد مظفری؛ یکی از مساجد معروف منطقه دروازه‌غار از دیرباز پاتوق نیکوکاران و لوطی‌های بامرام دروازه غار بوده است؛ میعادگاهی برای آنها که غم‌خوار یتیمان محله بودند و در شبستان کوچک همین مسجد برای بازکردن گره مشکلات زندگی همسایه‌ها دست‌به‌دست هم می‌دادند.

کد خبر: ۵۴۴

تاریخ: ۲۰ دی ۱۴۰۲ - ۱۰:۵۳

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خیری ایران، روزنامه همشهری، سه‌شنبه 19 دی‌ماه در گزارشی به مسجد مظفری دروازه‌غار پرداخته و پس از بیان تاریخچه آن به این مطلب اشاره کرده که شبستان مسجد از دیرباز پاتوق نیکوکاران بوده و اکنون هم این رویه ادامه دارد.

در این گزارش آمده است: مسجد ساده و بی‌آلایش مظفری تاریخچه جالبی دارد. در شبستان این مسجد قبری کهن وجود دارد که آن را به مکانی خاص برای علاقه‌مندان به تاریخ تهران تبدیل کرده است؛ مزار «ملا آقابابا» خاخام معروف یهودی که در دوره فتحعلی‌شاه قاجار مسلمان شد.

علیرضا زمانی، تهران‌شناس، در این‌باره می‌گوید: « آنطور که در منابع آمده ملا آقابابا که پیروان بسیاری در میان یهودیان آن دوره داشت، شبی پیامبر اکرم (ص) را در خواب دید که به او می‌فرمایند: با پیروان خود به دین اسلام ملحق شو! ملا آقابابا نیز به اسلام گروید و پس از او جمع زیادی از هم‌کیشانش اسلام آوردند. این خاخام پس از اسلام‌آوردن و پوشیدن لباس روحانیت نام محمدرضا فخرالاسلام را برای خود برگزید. پس از فوت این روحانی او را در محدوده چهارراه مولوی دفن کردند. سال 1352حجت‌الاسلام ملکی، امام جماعت وقت مسجد مظفری، از لوطیان محله خواست پیکر این روحانی را که در محوطه یتیم‌خانه‌ای نزدیک مسجد دفن شده بود به شبستان مسجد آورده و به خاک بسپارند.»

شبستان مسجد مظفری؛ پاتوق نیکوکاران دروازه‌غار

اگر از تاریخچه و داستان‌های مسجد مظفری که آن را به مسجدی معروف در دروازه‌غار تبدیل کرده است بگذریم، شبستان این مسجد از دیرباز پاتوق نیکوکاران و لوطی‌های بامرام دروازه غار بوده است؛ میعادگاهی برای آنها که غم‌خوار یتیمان محله بودند و در شبستان کوچک همین مسجد برای بازکردن گره مشکلات زندگی همسایه‌ها دست‌به‌دست هم می‌دادند.

محمود صدیه، کلیددار مسجد مظفری و از قدیمی‌ترین نیکوکاران این مسجد معروف می‌گوید: «در گذشته مسجد مظفری محوطه وسیع‌تری داشت که در ایام محرم به محل برگزاری هیئت‌های عزاداری تبدیل می‌شد. هیئت و دسته عزاداری حسین رمضان‌یخی در محوطه مسجد برگزار می‌شد و جمعیت زیادی برای عزاداری به مسجد می‌آمدند. در همین برنامه‌ها بود که مشکلات افراد نیازمند محله مطرح می‌شد و هرکسی در حد توان دست نیازمندان را می‌گرفت. این رسم هنوز هم در مسجد پابرجاست.»

صدیه که خود واسطه کار خیر در مسجد مظفری است و نقش مهمی در فعالیت خیریه امروز مسجد دارد ادامه می‌دهد: «دفتر کوچکی که در ورودی مسجد ساخته شده به پاتوق نیکوکاران تبدیل شده است. نیازمندان هم در همین دفتر کوچک مشکلات زندگی خود را با ما در میان می‌گذارند. من بین نمازهای مغرب و عشا اعلام می‌کنم که دختر دم‌بختی در محله ما نیاز به جهیزیه دارد یا پدری در تأمین معیشت خانواده دچار مشکل شده است. نمازگزاران نیکوکار محله نیز به رسم گذشته، دست‌به‌دست هم می‌دهند تا این مشکلات را رفع کنیم.»