تفنگی که می‌خواست مهربان باشد

داستان کتاب «تفنگ شکارچی» در مذمت خشونت‌طلبی و در ستایش دوستی و خیرخواهی است. در ابتدای داستان ما تفنگی را می‌بینیم که به علت ماهیت جنگ‌طلبش تنهاست و کسی در کنارش نمی‌ماند، اما در ادامه داستان، تنهایی تفنگ با صبوری او، پذیرش دیگران و آسیب‌نرساندن به آنها از بین می‌رود.

کد خبر: ۵۰۱۱

تاریخ: ۰۸ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۶:۰۶

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خیر ایران به نقل از مهر، کتاب «تفنگ شکارچی» به نویسندگی اعظم سبحانیان و تصویرگری اعظم سیادت، داستانی برای کودکان بالاتر از هفت سال است که به کوشش انتشارات میچکا منتشر شده است. این داستان مصور که با تصاویری زیبا، جالب و دیدنی همراه شده است، درباره تفنگی است که برای یک شکارچی بوده. این تفنگ مدت‌هاست که به شکار نرفته است و به قول خودش، حیوانی را نترسانده. تفنگ از اینکه حیوانات را با صدای بَنگ بَنگ خود می‌ترسانده، خوش‌حال بود. برای او سؤال پیش می‌آید که شکارچی کجا رفته و چرا به شکار نمی‌روند. تفنگ، حیوانات کوچکی مثل زنبور را که به او نزدیک می‌شدند می‌ترسانده تا ازش دور نشوند؛ تا اینکه یک روز احساس کرد کسی دارد قلقلکش می‌دهد.

کرمی که روی تفنگ خانه کرد

او کرمی را دید که روی بدنش راه می‌رود. این‌بار تکان نخورد یا خودش را ترسناک جلوه نداد تا حیوان از او دور شود. منتظر ماند تا ببیند کرم چه کاری می‌کند. او نرفت. روی بدن تفنگ ماند. آنها باهم خوابیدند. تفنگ صبح روز بعد دید که کرم نیست ولی کیسه‌ای از لوله او آویزان است. فکر کرد کرم داخل کیسه رفته است تا پناه بگیرد. تفنگ روز‌ها منتظر ماند تا کرم بیرون بیاید، اما به‌جایش چیز دیگری بیرون آمد: یک پروانه زیبا.

تفنگ دوست نداشت پروانه او را ترک کند. احساس خوبی داشت که پروانه در کنار اوست؛ اما پروانه رفت و تفنگ تنها ماند. فکر می‌کنید قصه اینجا به پایان می‌رسد. نه! اتفاق دیگری در راه است که پایان قصه را تأمل‌برانگیز می‌کند.

کتاب «تفنگ شکارچی» درون‌مایه‌ای اخلاقی دارد؛ اما آن را کاملا غیرمستقیم بیان می‌کند. این کتاب در عین اینکه نحوه تولد یک پروانه را به مخاطب با متن و تصویر نشان می‌دهد، از دوستی‌ها می‌گوید و اهمیت در کنار هم بودن. این داستانِ کودک، مخاطب را از دشمنی‌های بی‌پایه و اساس برحذر می‌کند و به کودک یاد می‌دهد که حتی اگر ماهیتت تفنگ است، می‌توانی در راه خوبی مصرف شوی نه اینکه اطرافیانت و موجودات بی‌گناه را اذیت کنی.

تفنگی که تنها نماند

کتاب «تفنگ شکارچی» به مفهوم تنهایی نیز اشاره دارد. در ابتدای داستان ما تفنگی را می‌بینیم که به علت ماهیت خشونت‌طلبانه‌اش تنهاست و کسی در کنارش نمی‌ماند و هروقت که شکارچی به شکار و اِعمال خشونت و قدرت نیاز داشته است به سراغ این ابزار آمده است؛ اما در ادامه داستان، تنهایی تفنگ با صبوری او، پذیرش دیگران و آسیب‌نرساندن به آنها از بین می‌رود. به این صورت، داستان به کودک نشان می‌دهد که اگر می‌خواهد دوستی داشته باشد و انسان تنهایی نباشد، باید رفتار دوستانه، مهربانانه و خیرخواهانه‌ای با دیگران داشته باشد تا آنها نیز او را در جمع خود بپذیرند و با او دوست باشند.

نکته مهم دیگر کتاب که امتیاز ویژه‌ای برای آن محسوب می‌شود، نوع تصویرگری داستان است. تصاویر کتاب از لطافت و ترکیب رنگ و نقش‌هایی برخوردار است که برای ما آشناست. شکل آینه، تفنگ، در و دیوار و بقیه اشکال موجود در تصاویر داستان طوری است که احساس می‌کنیم به یک اتاق و وسایل ایرانی نگاه انداخته‌ایم. در عصری که تمام وسایل زندگی یک کودک که در اطرافش می‌بیند، شکل مدرن و خارجی گرفته است، دیدن این تصاویر برای ذهن و روح و هویت او مفید و مؤثر است.

کتاب «تفنگ شکارچی» به قلم اعظم سبحانیان با تصویرگری اعظم سیادت، در ۲۴ صفحه رنگی و بهای ۱۴۰ هزار تومان از سوی انتشارات میچکا برای کودکان بالای هفت سال منتشر شده است.