رویداد توانمندسازی دختران نوجوان منطقه دولتخواه تهران با همت مرکز نیکوکاری «صبح امید» برگزار شد

با همت مرکز نیکوکاری «صبح امید»، منطقه‌ «دولتخواه» تهران شاهد برگزاری رویدادی متفاوت بود که با هدف بازسازی اعتماد‌به‌نفس و مهارت‌های زیستی دختران نوجوان (ویژه ایتام) به اجرا درآمد. این کارگاه ۵ساعته که از ساعت ۹ صبح آغاز و تا ۱۴ ادامه داشت، یک دوره‌ آموزشی همراه با سفری برای پذیرش خود و شنیده‌شدن در دوران حساس بلوغ بود.

کد خبر: ۴۶۱۴

تاریخ: ۱۴ دی ۱۴۰۴ - ۱۰:۱۶

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خیر ایران، با همت مرکز نیکوکاری «صبح امید»، منطقه‌ «دولتخواه» (واقع در جنوب غربی تهران) شاهد برگزاری رویدادی متفاوت بود که با هدف بازسازی اعتماد‌به‌نفس و مهارت‌های زیستی دختران نوجوان (ویژه ایتام) به اجرا درآمد. این کارگاه ۵ ساعته که از ساعت ۹ صبح آغاز و تا ۱۴ ادامه داشت، فراتر از یک دوره‌ آموزشی معمولی، سفری برای پذیرش خود و شنیده‌شدن در دوران حساس بلوغ بود.

این طرح با عبور آگاهانه از روش‌های سنتی و سخنرانی‌محور، بر پایه‌ سه رکن علمیِ یادگیری تجربه‌محور، بازی‌وارسازی و روانشناسی مثبت‌گرا بنا شده بود. هدف کلان برگزارکنندگان، ارتقای عزت‌نفس، توسعه‌ مهارت‌های نرم(مانند حل مسئله و تفکر انتقادی) و ایجاد بستری برای تخلیه‌ هیجانی و نشاط اجتماعی عنوان شد. همچنین، این برنامه فرصتی بود تا از طریق چالش‌های عملی، مشکلات رفتاری نوجوانان در محیطی بدون چارچوب‌های محدودکننده، مورد ارزیابی دقیق قرار گیرد.

مسیر این توانمندسازی در قالب ۵ ایستگاه طراحی شده بود که هر یک بخشی از ابعاد روانی و مهارتی شرکت‌کنندگان را هدف قرار می‌داد:

ایستگاه اول (حلقه‌ گفت‌و‌گو): با رویکرد فلسفی برای کودکان و نوجوانان، فضایی امن برای بیان احساسات و امنیت روانی ایجاد شد. در این مرحله، ارزیابی اولیه‌ وضعیت روحی شرکت‌کنندگان توسط متخصصین به انجام رسید.

ایستگاه دوم (بازی‌وارسازی مهارت‌ها): در این بخش، یادگیری ناخودآگاه جایگزین آموزش مستقیم شد. فعالیت‌هایی همچون نقشه زندگی برای هدف‌گذاری، زنجیره اعتماد برای تقویت همدلی، چالش انتخاب جهت تمرین مذاکره، تعادل گروهی برای بهبود زبان بدن و قطار هماهنگ با هدف تمرین رهبری و تبعیت‌پذیری به اجرا درآمد.

ایستگاه سوم (خود‌شفقتی تخصصی): با استفاده از ابزار هنر‌درمانی و تکنیک ماندالا، مهارت‌های مهربانی با خود به نوجوانان آموزش داده شد. خروجی این بخش، کاهش خودسرزنشی و افزایش تاب‌آوری هیجانی در برابر نقص‌های فردی بود.

ایستگاه چهارم (آشپزی خلاق): در یک اقدام نوآورانه با رویکرد یادگیری اکتشافی، مواد اولیه در اختیار گروه‌ها قرار گرفت تا بدون دستورالعمل مشخص و با همفکری، غذای خود را طبخ کنند. هدف از این چالش، تقویت حس مالکیت، مدیریت منابع و تبدیل صرف ناهار به یک فرآیند تربیتی بود.

ایستگاه پنجم (بازخورد و اختتامیه): در پایان، با اهدای هدایای فرهنگی، اثرگذاری برنامه از طریق پرسش سه سوال «چه چیزی یافتی؟(شناختی)»، «چه حسی داری؟(هیجانی)»، «چه برنامه‌ای داری؟(رفتاری/آینده‌نگر)»  سنجیده شد.

دستاورد‌ها و تحلیل داده‌های اثرگذاری

یکی از تمرکز‌های این رویداد، بر موضوع سنجش اثر بود. با توجه به متدولوژی‌های متفاوت، سنجش اثر این برنامه، انجام گرفت.

حضور و پایداری: از ۴۰ نفر ظرفیت پیش‌بینی‌شده، ۳۸ نفر در برنامه حضور یافتند. تنها ۲ نفر پیش از اتمام برنامه مکان را ترک کردند(یک مورد به دلیل کسالت جسمی) و دیگری بنا به تصمیم خانواده(کودک مبتلا به اتیسم حاد بود و امکان نشستن نداشت) که نشان‌دهنده جذابیت بالای فرآیند برای نوجوانان است.

رضایت و درگیری عاطفی: برخلاف پیش‌بینی اولیه‌ ۹۵ درصدی، رضایت ۱۰۰ درصدی از برنامه رقم خورد. همچنین شاخص درگیری عاطفی (ESI) به رقم بی‌سابقه‌ بالای ۹۰ درصد رسید.

تحلیل پردازش زبان طبیعی (NLP): بر اساس پردازش زبان طبیعی از بازخورد‌های مکتوب، نرخ قطبیت عاطفی +۱.۰ (مثبت مطلق) ثبت شد. تحلیل محتوا نشان داد که ۹ نفر از شرکت‌کنندگان، این روز را بهترین روز زندگی خود نامیدند.

عمق ارزیابی: با ۳۳ نفر از شرکت‌کنندگان مصاحبه‌های عمیق انجام شد که نتایج آن حاکی از افزایش ملموس عزت‌نفس و خودباوری در پایان این سفر ۵ساعته بود.

این گزارش نشان می‌دهد که با فراهم‌سازی ملزوماتی همچون فضای مناسب، تجهیزات آموزشی و حمایت‌های فرهنگی، می‌توان آینده‌ای روشن‌تر برای نوجوانان این سرزمین ترسیم کرد. به همراه اینکه سنجش تاثیر یکی از اتفاقاتی است که در کار‌های فرهنگی مغفول مانده است.

پی نوشت: عکس نمایه، تزئینی است.