جشنوارۀ ملی عکس نیکوکاری با پیش‌زمینۀ حرفه‌ای پیش رفته است

سیف‌الله صمدیان؛ مدرس عکاسی، اقدامات انجام‌شده برای نخستین جشنوارۀ ملی عکس نیکوکاری را مثبت ارزیابی کرد و گفت: برای اولین بار است که دبیر یک جشنواره با دوستان هنرمندش، مسئله را اینقدر جامع و با پیش‌زمینۀ حرفه‌ای پیش می‌برند. کارگاه‌های آموزشی و جلسات توجیهی و تفهیمی که در راستای این جشنواره برگزار می‌شود، برای من شوق‌انگیز بوده است.

کد خبر: ۱۳۵۵

تاریخ: ۳۰ تير ۱۴۰۳ - ۰۸:۲۶

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خیر ایران، نخستین جشنوارۀ ملی عکس نیکوکاری با موضوع نیکوکاری در جامعۀ ایرانی و با همت مرکز فرهنگ نیکوکاریِ خیر ماندگار (وابسته به بنیاد خیریه راهبری آلاء) در سه بخش مستند، عکاسی هنری معاصر و بخش ویژه  تابستان سال ۱۴۰۳ برگزار می‌شود.

گسترش توجه عمومی به فرهنگ نیکوکاری، ترویج نگرش به فرهنگ نیکوکاری در رویدادها و جریان هنری کشور، گسترش دغدغه و همبستگی اجتماعی در سطح نخبگان، انجمن‌ها و نهادها با فرهنگ نیکوکاری، نمایش بخشی از زیبایی‌ها، فواید و تأثیرات نیکوکاری برای فرهنگ‌سازی و آگاهی‌بخشی در جامعه و توسعۀ جریان تولید آثار هنری با موضوع نیکوکاری برای گسترش فرهنگ خیرخواهی و حفظ ارزش‌های نوع‌دوستی از اهداف این جشنواره است.

به بهانه برگزاری نخستین جشنوارۀ ملی عکس نیکوکاری گفت‌و‌گویی با سیف‌الله صمدیان ترتیب دادیم. وی عکاس، فیلمبردار و فیلمساز و همچنین بنیانگذار و دبیر جشن تصویر سال و جشنواره فیلم تصویر و عضو هیئت مؤسس انجمن عکاسان ایران، انجمن عکاسان مطبوعاتی و گروه سینمایی هنر و تجربه بوده است. آنچه در ادامه می‌آید، حاصل گفت‌و‌گو با این هنرمند است:

-نظرتان درباره نخستین جشنوارۀ ملی عکس نیکوکاری چیست و ورود عکاسان به این جشنواره چه اهمیتی دارد؟

اول باید بدانیم که در چه شرایطی و در چه زمانی داریم نیکوکاری را بررسی می‌کنیم و برایش جشنواره برگزار می‌کنیم. متأسفانه الان جامعه ما دچار یک سرطان بدخیمی شده است به نام «بد اخلاقی اقتصادی». همه یک جوری در همه دنیا و البته در ایران کمی بیشتر، بردۀ پول شدند. وقتی بردۀ پول می‌شوی خود به خود درون و نفسانیاتِ درونی‌ات، جایگاهشان و اولویت‌هایشان جابجا می‌شوند. در این صورت برای نیکوکاری بخواهی نخواهی جایگاهی نمی‌ماند و قطعاً جشنواره‌ای با عنوان نیکوکاری با اینکه به نظر خیلی غریب می‌آید، ولی خیلی ضروری است.

-عکس چه ویژگی‌های متمایزی نسبت به سایر هنرها دارد؟

عکس چه بخواهیم و چه‌ نخواهیم به خاطر انعکاس واقعیت جامعه نسبت به هنرهای دیگر باورپذیرتر است. در حقیقت ویژگی اصلی عکس همین باورپذیری است به شرط اینکه رویکردهای دیجیتالی منحرف‌کننده و به‌هم‌زنندۀ واقعیت، روی عکس‌ها نباشد.

-استفاده از قالب هنری عکس چه اندازه می‌تواند در فرهنگ‌سازی مضامین اخلاقی همچون نیکوکاری در جامعه اثرگذار باشد؟

طبیعتاً اگر عکس و عکاسی درست و در زمان، زاویه و مکان صحیح نسبت به موضوع خاصی که عکاسی می‌کند قرار گرفته باشد، یک سیلی محکم است بر صورت آن‌هایی که منکر واقعیت‌های تلخ و شیرین جامعه هستند به ویژه تلخی‌هایی که بیشتر و بیشتر شده است. اخلاقیات نیاز به این دارد که کمی شوکه شود و مضامین بسیار اساسی و اصیل انسانی یعنی نیکوکاری و به فکر دیگران بودن را دنبال کند.

-چه اقداماتی باید برای پربار شدن این گونه جشنواره‌ها صورت گیرد؟

اقدامات در این مورد، همین کارِ بسیار درجه‌یکی است که جناب حسن غفاری؛ دبیر محترم و دیگر دوستان جامعه عکاسی انجام دادند. آن‌ها این همه ورکشاپ و جلسات تفهیمی و توجیهی برای موقعیت عکاسی در رابطه با مضامین زندگی امروز انسان معاصر گذاشتند و برگزار کردند که برای من خیلی شوق‌انگیز بوده است. از اینجا دستشان را می‌فشارم و روی ماهشان را می‌بوسم. همین کارهایی که انجام شده، بسیار عالی بوده است و ظاهراً تا جایی که یادم هست برای اولین بار بود که یک دبیر با دوستان هنرمندش دارند اینقدر مسئله را جامع و با پیش‌زمینه حرفه‌ای پیش می‌برند.

-شرط تداوم جشنوارۀ ملی عکس نیکوکاری به عنوان یک جشنوارۀ نوپا چیست؟

شرط تداوم این جشنواره، تداوم مدیریتی است که به امثال غفاریِ عزیز اعتماد کرده و گذاشته است که ایده‌های درجۀ یکشان را پیاده کنند. امیدوارم اگر رئیس و مدیرکلی عوض شد، دوستان ما بتوانند این اتفاق را به همین صورت و با تجربه بیشتری ادامه دهند.

گفت‌و‌گو از مریم داوری