جشنواره اعطای نشان نیکوکاری؛ کاری خدایی برای معرفی خدمات خیریه‌ها

سیدآقا سیدحاتمی؛ مدیرعامل مؤسسه خیریه «شکوفه های اردبیل» برگزاری جشنواره اعطای نشان نیکوکاری را کاری خدایی توصیف کرد و گفت:  این جشنواره فرصتی برای ارائه تجربیات و دستاوردهای مؤسسات خیریه و همچنین آشنایی مردم با خدمات و کارکرد این مؤسسات است.

کد خبر: ۱۳۳۲

تاریخ: ۲۳ تير ۱۴۰۳ - ۱۱:۳۴

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خیر ایران، دبیرخانۀ نخستین جشنوارۀ ملی اعطای نشان نیکوکاری طی ماه‌های اخیر با همت تعدادی از سازمان‌های مرتبط با نیکوکاری و همکاری تعدادی از شبکه‌های ملی نیکوکاری و تشکل‌های خیریه تشکیل شده است. تشکل‌های خیریۀ فعال در عرصه‌های خدماتی - حمایتی، عمران و آبادانی و توسعۀ زیست‌بوم احسان و نیکوکاری تا 15 مردادماه سال جاری امکان ثبت‌نام در این جشنواره را دارند.

ترویج کار تخصصی و حرفه‌ای در فعالیت‌های نیکوکارانه، معرفی الگوهای برتر حوزه نیکوکاری و تجلیل از تشکل‌های خیریه برتر مهم‌ترین اهداف این جشنواره است. سازمان اوقاف و امور خیریه، سازمان امور اجتماعی کشور، سازمان بهزیستی کشور، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، معاونت اجتماعی فراجا، بنیاد تعالی زندگی، مرکز خیر ماندگار، شبکه ملی خیریه‌های حامی ایتام و شبکه ملی مؤسسات نیکوکاری و خیریه از برگزارکنندگان این جشنواره هستند.

مؤسسۀ خیریۀ «شکوفه‌های اردبیل» یکی از مؤسساتی است که در جشنوارۀ اعطای نشان نیکوکاری ثبت‌نام و شرکت کرده است. به همین بهانه گفت‌وگویی با سیدآقا سیدحاتمی؛ مدیرعامل این مؤسسه که دارای مدرك تحصيلی ليسانس مديريت آموزشی و بازنشستۀ آموزش‌وپرورش با 30 سال سابقۀ مدیریت در مدارس اردبيل است، ترتیب دادیم که متن آن بدین شرح است:

- لطفاً در ابتدا مؤسسۀ خیریۀ شکوفه‌های اردبیل را معرفی کنید.

در مؤسسۀ خیریۀ شکوفه‌های اردبیل، کودکان بی‌سرپرست و بدسرپرست از شیرخوارگی تا 18 سالگی نگهداری می‌شوند. این مؤسسه در سال 1380 مجوز خود را از بهزیستی گرفت و کار خود را آغاز کرد و در سال 1385 فعالیت خود را گسترش داد. بچه‌ها در این مؤسسه از شیرخوارگی تا سه‌سالگی در یک مکان نگهداری می‌شوند، اما بعد از آن تفکیک جنسیتی می‌شوند و محل نگهداری دختران و پسران از هم جدا می‌شود. این مؤسسه شش ساختمان دارد که همۀ آن‌ها وقف است و از طرف مردم به ما اهدا شده است. به عنوان مثال یک ساختمان پنج طبقه را یک خانم در سال 1399 وقف کرد.

برای حفظ حرمت بچه‌ها، مؤسسۀ ما تابلو ندارد تا کسی متوجه نشود که این بچه‌ها در مؤسسۀ خیریه زندگی می‌کنند. از طرفی وقتی این بچه‌ها به مدرسه می‌روند در جمع بچه‌های دیگر که پدر و مادر دارند، قرار می‌گیرند و بیشتر دچار خلأ عاطفی و کاهش اعتماد به نفس می‌شوند. بر این اساس، ما تمام بچه‌های خود را به ورزش سوق دادیم تا اعتماد به نفس آن‌ها تقویت شود. خوشبختانه تاکنون بسیاری از آن‌ها توانستند مقاماتی هم در این عرصه کسب کنند.

بچه‌هایی که در این مؤسسات زندگی می‌کنند بعد از 18 سالگی باید وارد جامعه شوند و با مشکل مواجه خواهند شد. به همین دلیل ما از سن 12 سالگی در کنار درس، برای بچه‌های تحت‌پوشش خود مهارت‌آموزی هم در نظر می‌گیریم. آن‌ها براساس علاقه و استعداد، مهارتی یاد می‌گیرند تا در آینده و پس از مستقل‌شدن از ما، برای تأمین معاش و گذران زندگی دچار مشکل نشوند.

بعد از فارغ‌التحصیلی به پسران برای خدمت سربازی کمک می‌کنیم. هماهنگ می‌کنیم که آن‌ها در شهر اردبیل خدمت کنند. همچنین به بچه‌های خود برای اشتغال و استخدام کمک می‌کنیم. به پسران بعد از خدمت سربازی و اشتغال یک سال فرصت برای ازدواج و تشکیل خانواده می‌دهیم. اگر در این مدت موفق نشدند در این مسیر هم به آن‌ها کمک می‌کنیم.

از چه طریقی با جشنوارۀ ملی اعطای نشان نیکوکاری آشنا شدید؟

ما از طریق ادارۀ اوقاف استان با جشنواره آشنا شدیم و در آن ثبت‌نام کردیم.

- هدف شما از شرکت در  این جشنواره چیست؟

این کار، کاری خدایی است. جشنواره فعالان و خیرین را دعوت به کار مثبت می‌کند. ما هم خواستیم در این جشنواره شرکت کنیم که مؤسسۀ خود و اقدامات و کارهایش را به مردم معرفی کنیم.

- نظرتان درباره جشنواره چیست و چه انتقاد و پیشنهادی نسبت به آن دارید؟

این جشنواره، تجربیات و دستاوردهای مؤسسات خیریه را برای مردم مطرح می‌کند. همچنین، جشنواره مردم را با کارکرد خیریه‌ها آشنا می‌کند. مؤسسات خیریه، مؤسساتی عام‌المنفعه هستند که نه برای منفعت خود بلکه برای کمک به مردم نیازمند تأسیس شده‌ا‌ند. بنده علاوه‌براینکه مدیرعامل مؤسسۀ شکوفه‌های اردبیل هستم، مدیرعامل خانۀ خیرین اردبیل هم هستم و در آنجا به بقیه مؤسسات خیریه استان هم پیشنهاد دادم در این جشنواره شرکت کنند. به مدیران خیریه‌های استان گفتم که این کار، کاری خدایی است و هم اینکه فرصتی است برای معرفی مؤسسۀ خود و خدمات و کارهایش تا مردم در جریان اقدامات مؤسسه ‌آن‌ها قرار گیرند.

گفت‌و‌گو از مریم داوری