لندکروزی که با خدا معامله شد

سابقه تأسیس خیریه «خیرین جوان تبریزی» به لندکروزی می‌رسد که به عشق کمک به خانواده‌های نیازمند و بیماران در نوبت پیوند عضو، فروخته شد.

کد خبر: ۱۱۴

تاریخ: ۰۵ مهر ۱۴۰۲ - ۱۲:۰۰

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خیر ایران، روزنامه خراسان پرونده «زندگی سلام» در پنجم مهر را به اقدامات یک خیّر جوان اختصاص داد که 6 سال پیش خودروی لنددکروزش را فروخت و به 24 بیمار در نوبت پیوند کمک کرد. «مُحرّم بیرق‌دار» و همسرش با هم کار خیر را شروع کردند و کم کم دوستان، فامیل و آشنا به جمع آن‌ها اضافه شدند و در حال حاضر خیریه آن‌ها با نام «خیرین جوان تبریزی» با 200 نیکوکار به فعالیت می‌پردازد.

بر اساس این گزارش، محرم بیرق‌دار در سال 1388 تصمیم می‌گیرد که بیشتر به نیازمندان کمک کند و در این زمینه با برنامه‌ریزی و فعال‌تر عمل کند. وی به همراه همسرش برای کمک به نیازمندان به حاشیه‌های شهر تبریز رفتند و از نزدیک در جریان مشکلات مردم قرار گرفتند و همین باعث شد لندکروز خود را در سال 1396 بفروشند و صرف کمک به فقرایی کنند که ماه‌ها گوشت نخورده بودند و بیمارانی که در انتظار پیوند درد می‌کشیدند.

این زوج تبریزی ساده‌زیست از سال 1398 تاکنون هزار بسته معیشتی آماده‌سازی و بین نیازمندان توزیع کرده‌اند. با شیوع کرونا، ۱۰۰ بطری ۲۰ لیتری محلول ضدعفونی، 55 هزار عدد ماسک و ۳۰هزار عدد ژل ضدعفونی به نیازمندان اهدا کردند. آن‌ها همچنین در زلزله خوی حضور فعال داشتند و 8 باب منزل مسکونی ساختند و 153 عدد کانکس توزیع کردند. تامین ماهانه داروی 83 بیمار نیازمند، توزیع رایگان 600 انسولین قلمی، راه‌اندازی پویش جمع‌آوری لباس برای نیازمندان، احداث، تعمیر و به‌سازی مسکن محرومان، تهیه لوازم ضروری زندگی برای خانواده‌های نیازمند، تهیه گوشی همراه و تبلت برای دانش‌آموزان بی‌بضاعت و توزیع مستمر بسته‌های معیشتی از جمله فعالیت‌های خیریه آن‌هاست.

خیریه «خیرین جوان تبریزی» در حال حاضر هزار و 278 خانواده تحت پوشش دارد و جامعه هدف آن خانواده‌های بی‌سرپرست و بدسرپرست هستند. این خیریه به مناسبت‌های مختلف مثل شب عید، یلدا و آغاز سال تحصیلی، بسته‌هایی بین خانواده‌های تحت پوشش توزیع می‌کند. هزینه این بسته‌ها بیشتر توسط مردم تامین می‌شود تا موسسان آن. به عنوان مثال در سال تحصیلی جاری، یک کتاب‌فروشی در تبریز که سه شعبه بزرگ دارد 100 بسته دفتر به این خیریه اهدا کرد.

این نیکوکار تبریزی معتقد است که حس و حال خوبش در انجام کارهای خیر قابل توصیف نیست و خستگی در مسیر خیر معنایی ندارد زیرا فعالیت‌های انسان‌دوستانه احساس آرامش بسیار خوبی به انسان می‌بخشد و برکت در زندگی انسان بیشتر می‌شود. وی از اینکه از عشق خود به لندکروز به خاطر عشق به نیازمندان گذشته است خوشحال است و از آرامشی که در این راه کسب کرده راضی است و حاضر نیست آن را با چیز دیگری عوض کند.